“เรื่องที่ดีและไม่ขัดกับหลักการ ฉันตอบตกลงได้” เจียงตั่วพูดขึ้นพร้อมกับพยายามดึงแขนที่เธอโอบกอดออกไปอย่างแนบเนียน
หมิงจูไม่ยอมปล่อย และแกล้งถามว่า “ถ้าอย่างนั้นการที่ฉันจะควงแขนสามีเดินเล่น ก็คงจะไม่ขัดกับหลักการเหมือนกันใช่ไหมคะ?”
เจียงตั่วเห็นว่ามีคนเริ่มมองมาที่พวกเขาแล้ว จึงพูดเสียงเบาว่า “ไม่ขัด แต่ต้องระวังสายตาคนอื่นด้วย”
หมิงจูถึงกับหลุดหัวเราะออกมา เธอชอบแกล้งให้เขาพูดเรื่อง ‘สายตาคนอื่น’ อย่างจริงจังแบบนี้ มันน่ารักเกินไปแล้ว
“ฉันไม่รู้จักพวกเขา จะต้องสนใจสายตาพวกเขาทำไมคะ? ฉันโอบแขนสามีที่ถูกต้องตามกหมาย ไม่ได้ทำผิดกหมายนี่!” เธอกล่าวพร้อมกับกระชับแขนเขาให้แน่นขึ้นไปอีก
เจียงตั่วหมดหนทางกับหมิงจูที่ ‘ดื้อรั้น’ เช่นนี้
หมิงจูลากเขาไปเลือกซื้อหม้อใบใหญ่ จากนั้นก็ใช้คูปองหลายใบแลกไข่และผักที่เก็บไว้ได้นานมาจำนวนมาก บวกกับของสามสิ่งหมุนหนึ่งสิ่งเสียงที่เจียงตั่วหิ้วมา ข้าวของกองโตขนาดนี้ เห็นได้ชัดว่าไม่สามารถนำขึ้นรถประจำทางได้
เจียงตั่วให้หมิงจูรอที่หน้าสหกรณ์ร้านค้า ส่วนเขาไปที่สถานีขนส่งใกล้เคียงเพื่อเช่ารถม้าคันหนึ่ง
รถม้าวิ่งจากหัวหมู่บ้านไปยังบ้านของหมิงจูที่ตั้งอยู่ท้ายหมู่บ้าน ผู้คนต่างมองตามมาตลอดทาง
ของสามสิ่งหมุนหนึ่งสิ่งเสียงนี้ ทุกคนเคยได้ยินมาบ้าง แต่ยั
