ภาพจิตใจของเธอดีขึ้นเรื่อยๆ หมิงจูรู้สึกดีใจกับเธอจากใจจริง และหวังว่าเธอจะสามารถเปลี่ยนแปลงชีวิตที่เหลืออยู่ได้
“ดีแล้วค่ะ ป้าอย่าเสียดายเลย เสื้อผ้าใหม่มีไว้ให้ใส่ หนูคิดเรื่องช่องทางทำเงินได้แล้วค่ะ ต่อไปชีวิตของเราจะมีแต่ดีขึ้นนะคะ รู้ไหม?”
หมิงชุนนีจ้องมองเข้าไปในดวงตาของหมิงจูที่เปล่งประกายราวกับดวงดาวอยู่เนิ่นนาน ก่อนจะถามขึ้นกะทันหันว่า “เธอคือจูจูจริงๆ เหรอ?”
หมิงจูชะงักไปครู่หนึ่ง
หมิงชุนนีพูดต่อกับตัวเอง “ฉันรู้สึกว่าจูจูดูไม่เหมือนเมื่อก่อน! จูจูคนปัจจุบันดีกว่าเมื่อก่อนมาก เหมือนดวงอาทิตย์ อบอุ่นมาก”
หมิงจูไม่คิดเลยว่า คนแรกในโลกนี้ที่ค้นพบว่าเธอไม่ใช่คนเดิม จะเป็นคนที่ปกติแล้วมีสติไม่สมบูรณ์ที่สุด
เธอยิ้มออกมา “หนูเคยใจร้ายกับคนอื่น และไม่ดีกับป้าด้วย ต่อไปหนูจะไม่ทำแบบนั้นแล้วค่ะ ป้าไม่ต้องกลัวนะ หนูโตและแต่งงานแล้ว ตอนนี้เรามีที่พึ่งแล้วค่ะ หนูกับเจียงตั่วจะปกป้องป้าเอง”
เจียงตั่วที่เพิ่งกลับมาจากข้างนอก เมื่อได้ยินคำพูดนี้ขณะยืนอยู่ที่หน้าประตูห้องครัว เขาก็หยุดชะงัก
นี่เป็นครั้งที่สองแล้วที่หมิงจูพูดว่า… เขาคือที่พึ่งของเธอ
เธอคงจะยอมรับเขาจริงๆ จากจิตใต้สำนึก และคิดว่าเขาสามารถปกป้องพวกเธอได้ใช่ไหม?
หมิงจูรู้สึกว่าแสงจากด้านหลังสลัวลงไปเล็กน
