้อย เธอถอยหลังหนึ่งก้าวแล้วยื่นหน้าออกไป ก็เห็นเจียงตั่วที่ยืนอยู่ตรงประตู
จากนั้นเธอก็ยิ้มอย่างร่าเริง แล้วดึงแขนป้าออกมาพร้อมกับหัวเราะและถามว่า “เจียงตั่ว ดูสิคะ เสื้อผ้าใหม่ที่ฉันเย็บให้ป้า สวยไหม?”
เจียงตั่วพยักหน้าให้หมิงชุนนี “สวยดีครับ”
หมิงจูเอาศอกชนหมิงชุนนี “เห็นไหมคะ เจียงตั่วก็ว่าสวย ป้าของหนูแค่แต่งตัวนิดหน่อยก็กลายเป็นสาวงามไร้เทียมทานแล้ว พระถังซำจั๋งมาเจอเข้ายังเคลิ้มเลย”
หมิงชุนนีหน้าแดงก่ำเพราะหมิงจูพูดแซว เธอยกมือขึ้นมาปิดหน้า รีบถอดเสื้อผ้าชุดใหม่และรีบร้อนออกไปทำงาน
หลังจากที่ป้าออกไปแล้ว เจียงตั่วก็มองหมิงจูอย่างจนใจ “เธอไปล้อป้าทำไม ป้าอายุมากแล้วนะ…”
“ป้าของฉันเพิ่งจะอายุสามสิบหกปีเอง ยังอยู่ในวัยที่แต่งงานใหม่ได้ค่ะ แก่ตรงไหนคะ?” เธอเบะปาก แล้วไม่ลืมที่จะเปรียบเทียบ “คุณก็เด็กกว่าป้าไม่กี่ปีเองนี่คะ”
เจียงตั่วได้ยินคำพูดนี้ก็ขมวดคิ้วแน่น เขาสังเกตเห็นความหมายแฝงในคำพูดนั้น
“เธอรังเกียจที่ฉันอายุมากเหรอ?”
หมิงจู “…”
“ฉันจะกล้ารังเกียจคุณได้ยังไงกันคะ ฉันแค่อยากจะบอกว่าป้ายังสาวอยู่ต่างหาก”
“วันนั้น เธอเรียกฉันว่าคุณอา…”
หมิงจูคิดในใจ ‘ผู้กองเจียงต้องจริงจังและเจ้าคิดเจ้าแค้นขนาดนี้เลยหรือ?’
ดังนั้นเธอจึงแกล้งทำเป็นไม่รู้เรื่อง แล้วถามกล
