เลย!
ไม่ได้เด็ดขาด เนื้อชิ้นโตขนาดนี้จะปล่อยให้เจียงตั่วได้ไปได้ยังไง เขาไม่ยอมหรอก! ไม่ช้าก็เร็ว เขาจะต้องหาโอกาสขึ้นเตียงกับหมิงจูให้ได้!
เมื่อเรื่องนี้เป็นอันจบลง ชาวบ้านที่ยืนมุงดูก็กลับไปทำงานของตนเอง หมิงจูเป็นที่รู้จักอีกครั้งในวันนี้ และกลายเป็นเรื่องซุบซิบหลังอาหารเย็นของชาวบ้านหมู่บ้านเสี่ยวจิ่ง… เธอนี่ร้ายกาจจริงๆ!
เฉียวปินกับโจวชางหมิงไปคุยกันที่อีกฝั่ง หมิงจูมองค้อนเจียงตั่ว แล้วพูดด้วยอย่างขี้เล่น “จบกัน ฉันคงจะสลัดชื่อเสียงที่เขาเรียกกันว่ายัยแม่มดไม่หลุดแล้ว!”
เจียงตั่วเห็นหมิงจูกลับมามีท่าทางน่ารักขี้เล่นแบบเดิม มุมปากเขาก็ยกขึ้นโดยไม่รู้ตัว น้ำเสียงอบอุ่นขึ้นอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน “เธอยังสนใจเรื่องพวกนี้อีกเหรอ?”
“ตอนแรกก็ไม่ได้สนใจหรอกค่ะ แต่ตอนนี้… ฉันแต่งงานกับคุณแล้ว คุณไม่กลัวหรือไงว่าต่อไปถ้ามีคนพูดถึงคุณ จะพูดว่าเจียงตั่วที่เป็นผู้ชายของยัยแม่มดหมิงจู”
เจียงตั่วไม่เคยคิดถึงเรื่องพวกนี้มาก่อน เขาตอบอย่างไม่ใส่ใจว่า “คนอื่นจะพูดอะไร ฉันไม่สนหรอก”
หมิงจูรู้ว่าเขาจะพูดแบบนี้ เธอเงยหน้าขึ้น ยิ้มมองเขาตาหยี ตบแขนเจียงตั่วแล้วเอ่ยปากชม “อืม ผู้กองเจียงของเรานี่มีวิสัยทัศน์กว้างไกลดีจัง!”
เจียงตั่วมองหญิงสาวที่ยิ้มแย้มอย่างอ่อนหวาน ตอนนี้… ในใจมันรู้ส
