่ได้กินอิ่มขนาดนี้มานานแล้ว!”
เอ่ยพลางหมุนตัวหนึ่งรอบ พลันกลับคืนเป็นร่างดาบยาวสีโลหิต ปล่อยให้ลวี่หยางยกขึ้นถือไว้แนบมือ และในขณะเดียวกันที่พลังเวทไหลเข้าสู่ตัวดาบ จิตแห่งดาบภายในก็ตอบรับสะท้อนกันไปมา
ไม่นานนัก ข้อมูลของดาบอเวจีที่ผ่านการบูชาใหม่ก็พลันแจ่มชัดขึ้นในใจ
“ดี! สมบัติวิเศษระดับสูงโดยแท้!”
ลวี่หยางเผยสีหน้าเปี่ยมสุข ต่างจากศาสตราวิเศษตรวจฟ้าที่เน้นชะตาและการคำนวณดาบอเวจีนี้คือศาสตราสังหารที่แท้จริง วิชาเทพที่สถิตอยู่ภายใน ย่อมใช้ในการต่อสู้โดยตรง
วิชาเทพนั้นมีนามว่า…
เพชฌฆาตมนุษย์
ใช้โลหิตหมู่ชนเป็นเครื่องหล่อเลี้ยง
ใช้เหล็กดำลุ่มลึกเป็นคมดาบ
ผสานจิตวิญญาณเข้ากับอักขระแห่งสิบก้านฟ้าศักดิ์สิทธิ์
บังเกิดเป็นวิชาเทพ
บรรลุเป็นดาบอเวจีในที่สุด
ดาบนี้รับสืบพลังแห่งอักขระฟ้า ในนภาคือวายุและน้ำค้าง ในปฐพีคือโลหะและเหล็กกล้า ควบรวมอำนาจสังหารอันเที่ยงธรรมแห่งฟ้าดิน เปี่ยมด้วยพลังหยางอันบริสุทธิ์ถึงขีดสุด ด้วยเหตุนี้ ผู้ถือดาบยิ่งยึดมั่นในมรรคผลนี้ ยิ่งประลองห้ำหั่นกับผู้ร่วมรุ่น ยิ่งอาศัยความอ่อนสยบความแข็ง สังหารแล้วชิงวิญญาณ พลานุภาพแห่งดาบก็จะยิ่งทวีคูณ จนถึงที่สุด ดาบฟาดออกหนึ่งครา หมื่นเวทล้วนมลายสิ้น!
ลวี่หยางพึมพำอย่างลุ่มลึก “เพชฌฆาตมนุษย์… สมเป็นเพชฌฆาตโดยแท้”
ตามชื่อแล้ว ก็มิใช่อื่นใด หากมิใช่ดาบสังหาร!
ฆ่ายิ่งมาก ยิ่งแข็งแกร่ง ดาบก็ยิ่งมีพลังมากขึ้น ในระดับหนึ่งแล้วก็ไ
