ุกแปลกๆ ไปทั้งตัว
แต่เขาไม่ได้ตอบอะไรกลับมา แต่ก้มหน้าลงทำในสิ่งที่ต้องทำต่อไป
ใช้เวลาไม่ถึงครึ่งชั่วโมง เขาก็ขุดดินเสร็จ และจัดแปลงผักตามคำขอของหมิงจูเรียบร้อย
หมิงจูเดินเข้าไปดู ‘ที่ดินใหม่’ ผืนนี้แล้วอดทึ่งไม่ได้ “ว้าว… ผู้กองเจียงคุณเก่งมากเลย ถ้าไม่มีคุณฉันคงทำไม่เสร็จในวันเดียว คุณคือวีรบุรุษของฉันเลยค่ะ!”
เจียงตั่ว “…”
เธอ… เอา… อีก… แล้ว…
เขาวางจอบพิงไว้ข้างๆ แล้วถามว่า “เธอเพาะเมล็ดผักเองได้ใช่ไหม?”
“ได้สิคะ” หมิงจูรู้ดีว่าคนในหมู่บ้านต่างก็เย้ยหยันเจ้าของร่างเดิมว่าเป็นผู้หญิงที่ไม่มีพ่อแม่คอยอบรมสั่งสอน ทำอะไรไม่เป็นนอกจากตบตีคนและด่าทอไปวันๆ
แต่ตอนนี้เธอต่างไปจากเดิมแล้ว เธอเป็นถึงนักปลูกดอกไม้ตัวยงเชียวนะ!
บนระเบียงบ้านของเธอมีดอกไม้และต้นไม้หลากหลายชนิด เธอเลี้ยงดูจนเติบโตอย่างสวยงามสดใส และยังเคยปลูกผักหลายชนิดในกล่องโฟมอีกด้วย
ตอนนี้เธอต้องกอบกู้ชื่อเสียงของหมิงจูกลับมาให้ได้!
“เรื่องที่ชาวบ้านนินทากัน มันก็มีทั้งจริงครึ่งไม่จริงครึ่ง เติมสีตีไข่เกินจริง คุณฟังแล้วก็ปล่อยผ่านไปเถอะค่ะ จะจริงจังไปทำไมกัน?”
เจียงตั่วไม่พูดอะไร มองเวลาแล้วก็พูดว่า “งั้นเธอก็ปลูกเลย ฉันจะออกไปทำงานก่อน”
เมื่อเห็นเขากำลังจะไป หมิงจูก็รีบพูดขึ้น “เดี๋
