ต่อมาเธอก็เหงื่อแตกพลั่กไปหมดทั้งตัวแล้ว…
“เธอกำลังทำอะไรอยู่?”
หมิงจูไม่ได้มองเขาด้วยซ้ำ เธอเช็ดเหงื่อที่หน้าผากแล้วตอบกลับมาว่า “วันที่เราสองคนเข้าเมืองฉันซื้อเมล็ดพันธุ์มานิดหน่อยค่ะ ตั้งใจว่าจะปลูกผักในสวน อีกหนึ่งเดือนก็จะได้กินผักสดๆ ที่ปลูกเองแล้ว… สุดยอดเลยใช่ไหมคะ?”
เธอยิ้มกว้างพร้อมกับดีดนิ้ว จากนั้นก็ก้มหน้าก้มตาลงไปใหม่ สองมือกำด้ามจอบแน่น เท้าเหยียบหัวจอบอย่างแรง แล้วขุดดินอย่างตั้งใจ!
แต่ดินก็แค่ขยับไปได้เพียงหนึ่งนิ้วเท่านั้น…
เจียงตั่วเลิกคิ้วขึ้น หญิงสาวร่างเล็กที่เขาแต่งงานด้วยนี่บอบบางเหลือเกิน… ทำอะไรก็ไม่ค่อยได้เรื่อง!
