เช่นนี้ แถมยังใช้ไปมากเสียด้วย เธอจึงรู้สึกสงสารเขาที่ต้องกลับไปทั้งที่ยังท้องว่าง
หมิงจูหันไปมองของในถุงผ้า เธอหยิบคุกกี้กรอบออกมาห่อหนึ่งอย่างรวดเร็ว และวิ่งตามออกไปนอกประตู ก่อนจะยัดใส่มือให้เจียงตั่ว…
“ถ้าอย่างนั้นคุณก็กลับไปกินคุกกี้กรอบกับชงชาร้อนรองท้องหน่อยนะคะ”
เจียงตั่วไม่ต้องการมัน จึงคิดจะคืนให้ แต่หมิงจูรีบวิ่งกลับเข้าบ้านอย่างรวดเร็ว ปิดประตูไม้ของรั้วเตี้ย พร้อมทั้งยิ้มให้เขาอย่างน่ารักจากหลังรั้วนั้น “อย่าเข้ามาเลยค่ะ ไม่ดีต่อภาพลักษณ์ ราตรีสวัสดิ์ค่ะผู้กองเจียง พรุ่งนี้เจอกันนะคะ”
พูดจบ เธอก็วิ่งกลับเข้าไปในบ้าน
เจียงตั่วมองตามแผ่นหลังที่หายไปอย่างว่องไวราวกับกระต่ายน้อยของเธอ มุมปากของเขาปรากฏรอยยิ้มที่ผิดจากบุคลิกสุขุมตามปกติของเขา…
หลังจากที่หมิงจูกลับเข้าบ้าน หมิงชุนนีก็จุดตะเกียงน้ำมันก๊าดในห้อง
เมื่อเห็นว่าหลานสาวซื้อของมามากมาย หมิงชุนนีก็ประหลาดใจ แต่เธอก็ดีใจมาก ดูเหมือนว่าจูจูจะได้แต่งงานจริงๆ แล้วนะ!
หมิงจูแกะคุกกี้กรอบสองสามชิ้น แบ่งกันกินเป็นอาหารมื้อเย็นกับหมิงชุนนี หลังจากกินเสร็จ เธอก็ต้มน้ำจากน้ำพุวิเศษ พอเดือดแล้วก็เอาเนื้อที่ซื้อมาลงต้มแล้วหยิบขึ้นมาหั่นเป็นชิ้น
ล้างหม้อให้สะอาด เทมันหมูลงไป จากนั้นนำหมูที่หั่นเป็นชิ้นลงไปทอดจนสุกทั่วกัน แล้วเก็บทั
