้งหมดใส่ในกระปุกมันหมู
หากไม่แปรรูปไว้ ในวันที่อากาศร้อนแบบนี้ เนื้อจะเน่าเสียหมดภายในคืนเดียว
หลังจากเก็บทั้งหมดเสร็จ เธอก็เข้าไปอาบน้ำในมิติ แล้วออกมาอย่างสดชื่น จากนั้นก็นำผ้าลายดอกเล็กๆ ออกมา ลองเทียบขนาด แล้วเริ่มลงมือตัดเย็บ
เธอตัดเสื้อผ้าจนดึกดื่นค่อนคืนจึงดับตะเกียงน้ำมัน จากนั้นก็มานั่งข้างหน้าต่างมองแสงจันทร์ข้างนอก… ใกล้ถึงเวลาแล้ว
หมิงจูออกจากบ้านในยามวิกาล อาศัยแสงจันทร์คลำทางไปจนถึงบ้านหมิงเจ๋อซึ่งอยู่ห่างออกไปหลายร้อยเมตร
เธอปีนข้ามกำแพงเตี้ยๆ เอาหูแนบหน้าต่างฟังเสียงกรนที่ดังมาจากในบ้าน มุมปากของเธอเผยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์
หมิงเจ๋อเป็นหลานชายของหัวหน้าหมู่บ้าน แต่เขาเป็นเด็กกำพร้าเช่นเดียวกัน แม่ของเขาเสียชีวิตขณะคลอด ส่วนพ่อของเขาเป็นคนติดเหล้า คืนหนึ่งดื่มหนักเกินไปจึงพลัดตกน้ำเสียชีวิต ดังนั้นในบ้านหลังนี้จึงมีเขาอาศัยอยู่เพียงคนเดียว
หมิงจูหยิบไม้ท่อนใหญ่ แล้วหยิบกระสอบที่แขวนอยู่บนผนังลงมาอย่างระมัดระวัง เธอค่อยๆ เปิดประตู แล้วคลำทางเข้าไปในห้องนอน
เมื่อเห็นหมิงเจ๋อกำลังหลับสบายอยู่บนเตียงอุ่น เธอหัวเราะเบาๆ แล้วใช้ไม้ทิ่มไหล่เขา
หมิงเจ๋อปรือตา มองร่างเลือนรางตรงหน้าอย่างงัวเงีย…
หมิงจู?
ตอนนี้ หมิงจูกำลังมองเขาพร้อมกับยิ้มหวานจนตาหยี เสียงของเธอนุ
