แต่พวกเธอกำลังจะแต่งงานกันอยู่แล้วไม่ใช่หรือ?
ไม่รู้เพราะอะไร ทันใดนั้นจู่ๆ เธอก็เกิดความอยากรู้อยากเห็นขึ้นมา หากตอนนี้จับมือเจียงตั่ว เขาจะมีปฏิกิริยาอย่างไรกันนะ?
หมิงจูเลิกคิ้ว เข้าไปใกล้อีกก้าว แล้วเอื้อมมือออกไปจับมือกับเจียงตั่วเอง
เจียงตั่วสัมผัสได้ถึงความนุ่มนวลของฝ่ามือน้อย เขาชะงักไปชั่วขณะ แล้วรีบชักมือออก เหลือบมองไปรอบๆ เพื่อให้แน่ใจว่าไม่มีใครทันสังเกตเห็นพวกเขา จากนั้นก็มองหมิงจูด้วยสายตาจริงจังและน้ำเสียงแกมออกคำสั่ง “เดินให้เรียบร้อย รักษามารยาทด้วย!”
หมิงจู “…”
รูปร่างออกจะสูงใหญ่ แต่กลับขี้อายขนาดนี้ นี่คือความน่ารักภายในที่ขัดแย้งกับรูปลักษณ์ภายนอกอย่างที่เขาพูดกันหรือเปล่า?
อืม น่ารักอยู่นะ อยากจะ… แค่กแค่ก!
ผู้ชายแบบนี้หายสาบสูญไปในยุคหลังๆ ได้ยังไงกันนะ?
หมิงจูยังทำตัวต่อต้าน ยิ้มเจ้าเล่ห์และแซวเขา “ผู้กองเจียง พวกเรากำลังจะแต่งงานกันแล้วนะคะ คุณยังต้องระวังเรื่องภาพลักษณ์บนเตียงกับฉันด้วยหรือคะ?”
เจียงตั่วสัมผัสได้ถึงอีกด้านหนึ่งของหมิงจูที่ไม่มีใครรู้ตั้งแต่เมื่อวาน เธอช่างใจกล้า กล้าพูด และกล้าทำทุกอย่าง
แต่พูดออกมาในที่สาธารณะตอนกลางวันแสกๆ เช่นนี้… ชักจะมากเกินไปแล้ว!
แต่เมื่อคิดอีกที การที่ทั้งสองคนจะแต่งงานกันนั้นเป็นเรื่องบังเอ
