ห้องครัวที่แต่เดิมก็ไม่ได้กว้างขวางนัก พลันมีผู้คนจำนวนมากบุกเข้ามาจนแน่นขนัดไปหมด ทั้งยังมีชาวบ้านบางส่วนที่ได้ยินเสียงโวยวายจนตามมาดูเหตุการณ์ ยืนออกันอยู่ที่ลานบ้านแต่ไม่สามารถเบียดเสียดเข้าไปได้
คนที่ยืนอยู่ข้างหน้าสุดคือหมิงเทา หลานชายคนโตของปู่สี่สกุลหมิง เขากำลังประคองเจียงหรงที่เหงื่อแตกพลั่กและร้องครวญครางไม่หยุด อีกมือหนึ่งชี้ไปที่หมิงจู ก่อนจะตวาดอย่างดุร้าย
“หมิงจู ยัยลูกไม่มีพ่อแม่สั่งสอน! แม่ของฉันแขนหักเพราะแก ต้องรีบไปโรงพยาบาลเดี๋ยวนี้ แกต้องเอาเงินค่ารักษาพยาบาลมาอย่างน้อยห้าร้อยหยวน! พวกเราเชิญหัวหน้าหมู่บ้านมาเป็นพยาน ถ้าวันนี้แกให้น้อยกว่าแม้แต่เฟิน [*] เดียว ก็อย่าคิดว่าเรื่องนี้จะจบง่ายๆ เลย!”
เมื่อได้ยินหมิงเทาเรียกร้องเช่นนี้ คนที่มามุงดูข้างนอกก็พากันถอนหายใจด้วยความสงสาร
ในยุคนี้ อย่าว่าแต่ห้าร้อยเลย สำหรับครัวเรือนคนทั่วไป แค่มีเงินเก็บหนึ่งร้อยหยวนก็ถือว่าเป็นครอบครัวของคนมีเงินแล้ว หมิงเทาคนนี้ช่างกล้าพูดออกมาได้!
ทุกคนคาดเดาว่าข้างในคงต้องเกิดการทะเลาะวิวาทขึ้นอย่างแน่นอน เพราะบรรดาพี่น้องร่วมตระกูลพวกนี้ไม่มีใครยอมใครเลยสักคน
หมิงชุนนีจำคำสั่งเสียสุดท้ายของแม่ได้เสมอว่าต้องปกป้องหมิงจูให้ดี
เธอถูกรังแกได้ แต่หมิงจูจะถูกรังแกไม่ได้เด็ดขาด!
เมื่
