ให้เธอต้องคิดมากไปเอง
หมิงจูเห็นชายหนุ่มตรงหน้าไม่ได้พูดอะไร เธอก็รีบล้างเลือดปลาออกจากมือลวกๆ แล้วลุกขึ้นยืน “ฉันจะไปเอาเงินสินสอดมาคืนให้คุณค่ะ”
เจียงตั่วเห็นดังนั้น เขาก็รีบยกมือจับข้อมือหมิงจูไว้ แม้จะไม่ได้ออกแรงมากนัก แต่ก็สามารถฉุดรั้งเธอไว้ได้อย่างง่ายดาย ทำให้เธอขยับไปไหนไม่ได้
สีหน้าของเขาบึ้งตึง ชายหนุ่มมองหญิงสาวใจร้อนตรงหน้า ขมวดคิ้วแล้วพูดด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ “เธออย่าคิดมาก เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับฐานะทางครอบครัวของเธอ”
หมิงจูเลิกคิ้วขึ้น เขาอยากจะบอกว่าเขาไม่ได้ดูถูกฐานะทางครอบครัวของเธอ หรือว่า…ไม่สนใจเรื่องพวกนี้กัน?
แต่ถ้าไม่สนใจแล้วจะถามขึ้นมาทำไมล่ะ?
หมิงจูจ้องมองเจียงตั่วที่ดูเคร่งขรึม แล้วจู่ๆ ก็เกิดความคิดอยากจะแกล้งเขาขึ้นมา เธอจึงเผยรอยยิ้มหวาน ดวงตาเริ่มเป็นประกายและถามอย่างน่ารักว่า “แล้วยังไงคะ? ผู้กองเจียง คุณพูดไม่ตรงประเด็นหรือเปล่า? สรุปว่าคุณต้องการฉันไหมคะ?”
