ือ เร็วเข้า เร็วเข้า นั่งก่อนสิ”
เจียงตั่วดึงเก้าอี้ไม้หนาหนักๆ มานั่งลงอย่างไม่ถือตัว แล้วถามว่า “หัวหน้าหมู่บ้านมีเรื่องอะไรจะคุยกับผมเหรอครับ?”
“เสี่ยวเจียงเอ๊ย นายมาอยู่ที่หมู่บ้านเราครึ่งปีแล้ว คงจะพอเข้าใจสถานการณ์ของหมู่บ้านเราอยู่บ้าง โดยเฉพาะครอบครัวฉัน ลูกสาวฉัน เสี่ยวเจี๋ย ปีนี้ก็อายุยี่สิบแล้ว ถึงวัยที่ควรจะหมั้นหมายกับใครสักคน ในละแวกนี้มีคนมาสู่ขอที่บ้านฉันเยอะแยะไปหมด แต่ฉันกลับไม่ถูกใจใครเลย แต่ฉันรู้สึกว่านายเป็นคนหนุ่มที่ใช้ได้ ดังนั้น…”
เจียงตั่วเข้าใจแล้ว เขาจึงพูดขัดจังหวะหัวหน้าหมู่บ้านขึ้นมาทันที “หัวหน้าหมู่บ้านยังไม่ทราบอีกหรือครับ? ตอนนี้ผมได้หมั้นหมายกับหมิงจูที่อยู่ท้ายหมู่บ้านไปแล้วเมื่อเช้านี้ สามวันข้างหน้าก็จะจัดงานแต่งกันแล้วครับ”
เรื่องนี้หมิงต้าโหย่วรู้ดีอยู่แล้ว เมื่อตอนเที่ยงลูกสาวก็เพิ่งมาหาเขา เธอเอาแต่ร้องไห้ฟูมฟายแทบเป็นแทบตาย เอาแต่พูดว่าจะแต่งงานกับเจียงตั่วให้ได้ แถมยังยืนกรานให้เขาช่วยพูดคุยเรื่องหมั้นหมายให้เร็วที่สุดด้วย ไม่อย่างนั้นเธอจะไปกระโดดบ่อน้ำฆ่าตัวตาย!
หมิงต้าโหย่วไม่สามารถขัดใจลูกสาวได้ อีกทั้งเขาก็คิดว่า… เจียงตั่วเป็นคนที่มาจากเมืองใหญ่ นอกจากจะเป็นคนแข็งแรงและขยันขันแข็งแล้ว เขายังสามารถนำเงินสินสอดมาได้ม
