แต่เจียงหรงที่อยู่ข้างๆ กลับเป็นคนที่ตอบสนองเร็วกว่า เธอยิ้มหวานแล้วพูดว่า “จูจู เรื่องนี้โทษปู่สี่ของแกไม่ได้จริงๆ ส่วนใหญ่เพราะว่าฐานะทางบ้านสี่เราก็ไม่ค่อยดีเท่าไหร่ด้วย”
เธอพูดพลางเปลี่ยนเรื่องกลับมาทันที “วันนี้ปู่สี่ของแกมาหา ที่จริงแล้วอยากจะบอกว่า ก่อนหน้านี้เขาได้ช่วยคุยเรื่องแต่งงานกับคนที่เหมาะสมไว้ แถมยังรับสินสอดของทางนั้นมาแล้วด้วย วันแต่งงานก็ตกลงกันเรียบร้อย… แกก็นะ ทำไมถึงตัดสินใจเรื่องแต่งงานเอาเองไปอีกคนล่ะเนี่ย? นี่มันเหมือนกับผู้หญิงคนเดียวแต่งงานกับผู้ชายสองคนเลยไม่ใช่หรือ? เดี๋ยวคนอื่นเขาก็หัวเราะเยาะเอาหรอก!”
คำพูดเหล่านี้ลอยออกไป โดยที่ผู้พูดไม่รู้เลยว่าชายหนุ่มคนหนึ่งที่เพิ่งเดินออกไปจากลานบ้านกำลังหวนกลับมา และบังเอิญได้ยินเข้าพอดี…
เขาไม่ได้เข้าไปทันที แต่ซ่อนอยู่หลังต้นไม้ อยากจะรู้ว่าหมิงจูตอบกลับอย่างไร
หากเป็นหมิงจูในอดีต เธอคงระเบิดอารมณ์ออกมาแล้วหลังจากเจียงหรงยั่วยุเช่นนี้!
แต่… ในตอนนี้กลับผิดไปจากเดิม
เธอถามด้วยความประหลาดใจ “ไอ๊หยา มีเรื่องแบบนี้ด้วยเหรอคะ? แย่จังเลย หนูมีกำหนดแต่งงานในอีกสามวันค่ะ คงไม่มีวาสนาได้แต่งกับคนที่ปู่สี่หามาให้แล้ว แต่ว่านะ… พี่หมิงเยี่ยนลูกป้าก็อายุยี่สิบสองแล้วนี่คะ ยังหาสามีไม่ได้เลยใช่
