นโง่กันหมดหรือ! ในหมู่บ้านมีคนตั้งมากมาย ใครบ้างที่จับหนูไม่เป็น ทำไมเธอต้องเจาะจงเลือกเขาด้วย?”
หมิงจูตอบอย่างมีเหตุผล “บังเอิญว่าเขาเดินผ่านหน้าบ้านฉันพอดี ถ้าไม่หาเขาแล้วจะไปหานายที่ทุ่งนางั้นหรือ? รอจนนายผ่านมา หนูมันคงหนีไปหมดแล้ว ถึงตอนนั้นกว่าฉันจะลงไปรื้อห้องใต้ดิน นั่นแหละถึงจะเรียกว่ามีปากก็อธิบายไม่ได้!”
หมิงเสี่ยวเจี๋ยฟังแล้วรู้สึกยินดีอยู่ลึกๆ นี่เธอเข้าใจผิดไปจริงๆ ใช่ไหม?
เธอช้อนตาอย่างเขินอาย ก่อนมองไปทางเจียงตั่ว “พี่เจียง จริงหรือเปล่าคะ?”
เจียงตั่วไม่ได้สนใจเธอ สายตายังคงจับจ้องที่ใบหน้าอ่อนเยาว์แต่แฝงไปด้วยความกล้าหาญและความร้อนแรงของหมิงจู
หมิงจูชี้ไปที่มุมห้อง “นั่นไง ซากหนูยังอยู่ในหลืบนั่นอยู่เลย”
หมิงเสี่ยวเจี๋ยรีบชะโงกหน้าตามไป ตอนนี้คนที่หวังว่าเจียงตั่วจะบริสุทธิ์มากที่สุดก็คือเธอ
เมื่อเห็นว่ามีซากหนูถูกเหยียบตายอยู่จริง เธอก็พูดอย่างตื่นเต้นทันที “มีหนูถูกเหยียบตายจริงๆ ด้วย! พี่เจียงของฉันบริสุทธิ์ เขาไม่ได้มีอะไรกับหมิงจู!”
ทุกคนมาเพื่อจับผิดและดูเรื่องสนุก เมื่อรู้ว่าเป็นเรื่องเข้าใจผิด พวกเขาก็พลันรู้สึกเบื่อหน่าย ตั้งท่าจะแยกย้ายจากไป
แต่สวีข่ายกลับมีสีหน้าดำทะมึน เป็นแบบนี้ไปได้ยังไง!
เขาไม่เชื่อ!
เขาก้าวไปข้างหน้า ยืนขวางเจียงตั่ว “
