นข้าก็ขอรับคำอวยพรจากทุกคนแล้ว”
“ท่านโหวหนุ่มช่างถ่อมตัวเกินไป ในภายหน้าหากท่านรุ่งเรืองแล้ว โปรดอย่าลืมพวกเราด้วย”
“ใช่ ๆ”
“ท่านโหวหนุ่มอายุเพียงสิบเจ็ดปี แต่กลับเป็นผู้เชี่ยวชาญขอบเขตปฐพีแล้ว ในบรรดาบุตรหลานขุนนางทั้งหมดในนครหลวง จะมีสักกี่คนที่สามารถเทียบกับท่านโหวหนุ่มได้”
ผู้คนจำนวนมากกล่าวประจบประแจงอย่างสนิทสนม
ท่ามกลางฝูงชน ใบหน้าของเว่ยเจินมืดครึ้ม เขามองชายหนุ่มหน้าซีดคนนั้นอย่างไม่พอใจ
เขากับหลี่ชิงเฟิงต่างก็เป็นบุตรหลานตระกูลโหว ความสัมพันธ์โดยปกติถือว่าดี มีการไปมาหาสู่กันอยู่เสมอ แต่ในใจลึก ๆ ต่างก็แข่งขันกัน ไม่มีใครยอมใคร
แต่ตอนนี้หลี่ชิงเฟิงกลับทะลวงสู่ขอบเขตปฐพีแล้ว ส่วนเขายังคงติดอยู่ที่ขอบเขตมนุษย์ขั้นปลายจุดสูงสุด
ช่วงหลายวันนี้ไม่เพียงการฝึกตนของเขาไม่ก้าวหน้าเลย กลับยังรู้สึกเหมือนถดถอยลงเล็กน้อยอีกด้วย
ในใจของเขามีความรู้สึกเลือนรางว่า สภาพของตนในตอนนี้ต้องเกี่ยวข้องกับหมัดเตะที่ฉินเฉินเตะใส่ตันเถียนของเขาในวันนั้นอย่างแน่นอน
เขาเคยไปปรึกษาแพทย์และนักปรุงโอสถหลายคนแล้ว แต่หลังจากตรวจวินิจฉัย พวกเขากลับบอกว่าเขาไม่มีปัญหาใด ๆ เลย ทำให้เขาหงุดหงิดอย่างยิ่ง และความเก