ม่มีอะไรจะพูด”
“หึ ไอ้สัตว์ตัวนี้ ถึงตอนนี้แล้วยังไม่รู้สำนึกอีก! เจ้ายังเห็นตระกูลฉินอยู่ในสายตาหรือไม่!” ผู้อาวุโสคนหนึ่งทุบโต๊ะเสียงดัง แล้วกล่าวกับฉินหยวนหงอย่างโกรธเคือง
“ผู้นำตระกูล ข้าเสนอให้ขับไล่ไอ้สัตว์ตัวนี้ออกจากจวนตระกูลฉิน เพื่อไม่ให้มันนำปัญหามาให้ตระกูลฉินของเราอีก”
“ผู้นำตระกูล ข้าเห็นด้วย”
“ไอ้สัตว์ตัวนี้ไร้กฎเกณฑ์ หากไม่ไล่มันออกไป สักวันตระกูลฉินของเราจะต้องประสบความสูญเสียครั้งใหญ่”
“เนรคุณเช่นนี้ไม่อาจอบรมได้!”
ผู้อาวุโสและผู้จัดการของตระกูลฉินหลายคนต่างเสนอความคิดเห็นอย่างเข้มงวด
จ้าวเฟิงยิ้มอย่างมืดมนอยู่ในใจ ผู้อาวุโสและผู้จัดการเหล่านี้ได้หารือเรื่องนี้กับนางไว้แล้ว ครั้งนี้พวกเขาต้องการขับไล่แม่ลูกคู่นี้ออกจากตระกูล เพื่อดูว่าพวกเขาจะเอาตัวรอดได้อย่างไร
“ท่านผู้อาวุโส เรื่องนี้ไม่เหมาะสม” สีหน้าของฉินหยวนจื้อเปลี่ยนไป แล้วกล่าวว่า
“การขับไล่คนออกจากตระกูลเป็นเรื่องใหญ่ อย่างน้อยก็ควรรอให้ท่านเฒ่ากลับมาก่อนแล้วค่อยหารือกัน”
“หึ ฉินหยวนจื้อ ตอนนี้ท่านเฒ่าประจำการอยู่ที่ชายแดน กำลังทำศึกกับอาณาจักรจ้าว เป็นไปไม่ได้ที่จะกลับมาในสามถึงห้าปี แล้วจะให้รอถึงเมื่อใด?”
“ถูกต้อง
