ายคนโกรธจนแทบเป็นลม ใบหน้าซีดเผือด ร่างกายสั่นสะท้านด้วยความโกรธ
“ข้ากล้าหรือ ฮ่า ๆ ข้าจะกล้าได้อย่างไร พวกท่านล้วนเป็นบุคคลสำคัญของตระกูลฉิน ส่วนข้านั้นต่ำต้อยเช่นนี้ จะกล้าบังอาจต่อหน้าพวกท่านได้อย่างไร!”
“หลายปีมานี้ ตั้งแต่บนลงล่าง นานกว่าสิบปี มีใครในตระกูลฉินเคยปฏิบัติต่อแม่ลูกของพวกเราเหมือนมนุษย์บ้างหรือไม่!”
“มารดาของข้าเป็นบุตรสาวคนโตของตระกูลฉิน มองดูพวกเจ้าสิ ญาติใกล้ชิดของนาง ปฏิบัติต่อนางอย่างไรตลอดหลายปีที่ผ่านมา! คนภายนอกกลั่นแกล้งนางก็ช่างเถิด แต่พวกเจ้าก็ยังกลั่นแกล้งนาง กลั่นแกล้งสตรีอ่อนแอคนหนึ่ง พวกเจ้าไม่ละอายใจบ้างหรือ ไม่รู้สึกอัปยศบ้างหรือ!”
“ยกตัวอย่างจ้าวเฟิง นางคอยหาเรื่องมารดาของข้าอยู่เสมอ เมื่อไม่กี่วันก่อน ข้าถูกตีจนบาดเจ็บสาหัส มารดาของข้าต้องคุกเข่าอยู่หน้าประตูของเจ้าไปทั้งคืน เพื่อขอยาฟื้นชีวิตให้ข้า แค่นั้นยังไม่พอ นางยังบังคับให้มารดาของข้าไปประจบอ๋องฉี!”
“ไอ้สารเลวจ้าวฉีรุ่ย พวกเจ้าไม่รู้หรือว่าเขาเป็นคนเช่นไร เขาเป็นเหมือนสัตว์เดรัจฉาน แต่พวกเจ้ากลับให้มารดาของข้าไปพบเขา นี่ไม่ต่างจากผลักมารดาของข้าลงสู่กองไฟ!”
เสียงคำรามของฉินเฉินก้องสะท้อนทั่วทั้ง
