และผู้จัดการหลายคนกล่าวขึ้นทีละคน ต่างประหลาดใจที่ผู้นำตระกูลยังต้องการให้ไอ้สัตว์ตัวนี้อธิบาย จะมีอะไรให้พูดอีก?
เมื่อเห็นสายตาที่เต็มไปด้วยความเป็นศัตรูจ้องมองมาที่ตน ฉินเฉินก็ยิ้มอย่างเฉยเมย
“ในเมื่อพวกเจ้าต้องการให้ข้าออกจากตระกูลฉินถึงเพียงนี้ ข้าก็จะไปเอง เหตุใดต้องทำเรื่องให้ยุ่งยากเช่นนี้? หรือพวกเจ้าคิดว่าข้าจะสนใจนัก?”
“ฉินเฉิน!” ฉินหยวนจื้อร้องเรียก ดวงตาเต็มไปด้วยความกังวล แล้วรีบมองไปที่ฉินเยว่ฉือ
แต่ใบหน้าดื้อรั้นของฉินเยว่ฉือกลับมีเพียงความอ้างว้าง นางมองทุกอย่างในห้องโถงอย่างเย็นชา
จ้าวเฟิงกระโดดลุกขึ้นทันที ราวกับพบช่องโหว่ นางชี้นิ้วไปที่ฉินเฉินแล้วร้องเสียงแหลม
“ท่านผู้อาวุโสทุกท่านได้ยินแล้วหรือไม่ ดูสิว่าไอ้สัตว์ตัวนี้พูดอะไร มันยังเห็นตระกูลฉินอยู่ในสายตาหรือไม่!”
“ฮ่า ๆ ๆ พวกเจ้าก็พูดกันเองไม่ใช่หรือ ว่าข้าไม่ใช่คนของตระกูลฉิน ในเมื่อเป็นเช่นนั้น ข้าจะสนใจความคิดของพวกเจ้าทำไม!” ฉินเฉินหัวเราะเยาะ กล่าวอย่างดูหมิ่น
“ตระกูลฉิน ถุย! ข้าไม่เคยเป็นคนของตระกูลฉิน และไม่เคยคิดจะเป็นด้วย อย่าเอาความคิดเพ้อฝันของพวกเจ้ามายัดเยียดให้ข้า!”
“เจ้า…เจ้ากล้าดีอย่างไร!”
ผู้อาวุโสหล
