สียงแหบ ร่างพุ่งทะยานขึ้นกลางอากาศ เสื้อผ้าขาดวิ่น แต่สีหน้าบิดเบี้ยวยิ่งกว่าก่อนหน้า ราวกับสัตว์ร้ายที่ได้รับบาดเจ็บ เขาเปิดฉากโจมตีลอบสังหารจากด้านหลังของฉินเฉินอย่างบ้าคลั่ง
“หึ!”
ฉินเฉินแค่นเสียงเย็น ในช่วงเวลาคับขันนั้นเขาหันกลับอย่างฉับพลันแล้วปล่อยหมัดออกไป
ปัง!
หมัดเหล็กสองหมัดปะทะกันกลางอากาศ เสียงดังราวฟ้าผ่าในวันที่ท้องฟ้าแจ่มใส พายุลมอันน่าสะพรึงคำรามก้องภายในห้อง ก่อนจะแผ่กระจายออกไปทุกทิศทาง ลมแรงสั่นสะเทือนเฟอร์นิเจอร์ทั่วห้อง สิ่งของร่วงลงพื้นเกิดเสียงกระทบกันระงม
ภายใต้ลมพายุอันรุนแรง ฉินเฉินยืนมั่นคงราวกับหินผา ไม่ขยับแม้แต่น้อย ตรงกันข้าม เว่ยเจินกลับกระเด็นถอยหลัง เมื่อลงพื้นแล้วก็ถอยหลังไปสามก้าวกว่าจะทรงตัวได้
“อะไรนะ!”
ดวงตาของเว่ยเจินเบิกกว้าง สีหน้าตกใจและโกรธเกรี้ยวแข็งค้าง เขาถูกหมัดของฉินเฉินทำให้ตกตะลึงอย่างแท้จริง
เขาคือจอมยุทธ์ขอบเขตมนุษย์ขั้นปลายระดับสูงสุด เพียงก้าวเดียวก็จะเข้าสู่ขอบเขตปฐพี กลายเป็นยอดฝีมือที่แท้จริง
แต่เมื่อครู่ ภายใต้หมัดที่เขาโจมตีด้วยความโกรธ ฉินเฉินกลับสามารถรับไว้ได้ตรง ๆ แถมยังดูผ่อนคลายยิ่งกว่าเขาเสียอีก
“เป็นไปได้อย่างไร เรื่องแบบนี้จะเกิดข
