มอาฆาตปรากฏอยู่บนมุมปาก
และฉินเฉิน…ก็ยิ้มเช่นกัน
ในช่วงเสี้ยววินาทีคับขันนั้น ร่างของเขาก้มลงอย่างฉับพลัน ขณะที่แท่งเหล็กสองแท่งกำลังจะฟาดใส่เขา เขาก็หลบออกไปได้อย่างพอดี
ปัง!
แท่งเหล็กทั้งสองฟาดเข้าหากันกลางอากาศ เกิดแรงสะเทือนรุนแรงจนมือของทั้งสองชาชาแทบฉีกเนื้อระหว่างนิ้วหัวแม่มือกับนิ้วชี้
ก่อนที่ทั้งสองจะตั้งหลักได้ ฉินเฉินที่กำลังก้มตัวอยู่ก็พุ่งเข้าจู่โจมทันที มือทั้งสองโจมตีออกไปพร้อมกัน หมัดของเขาราวกับค้อนเหล็ก กระแทกเข้าที่หน้าอกของทั้งสองคนอย่างรุนแรง
“อ๊าก!”
ปัง!
แรงกระแทกอันน่าสะพรึงสองครั้ง พร้อมเสียงกระดูกแตกดังกรอบแกรบกระจายออกไป ชายหนุ่มสองคนที่ซุ่มโจมตีฉินเฉินร้องลั่น ร่างกระเด็นลอยออกไปกลางอากาศ กระอักเลือดจำนวนมาก ก่อนจะกระแทกลงกับพื้นอย่างแรง และสลบไปเพราะความเจ็บปวด
หน้าอกของพวกเขายุบลง ไม่รู้ว่ากระดูกซี่โครงหักไปกี่ซี่ สภาพน่าสมเพชอย่างยิ่ง
เว่ยเจิ้นที่เดิมทีมีรอยยิ้มชั่วร้ายอยู่บนใบหน้าแข็งค้างทันที ดวงตาเต็มไปด้วยความตกใจ ความหวาดกลัว และความเหลือเชื่อ แทบไม่เชื่อสายตาของตนเอง
“เว่ยเจิ้น หลินเทียนกับจางอิงอยู่ที่ไหน ส่งพวกเขามาเดี๋ยวนี้ มิฉะนั้นวันนี้เจ้าจะไม่ได้เห็นแสงอาท
