“ช้าเกินไป เจ้าเปิดใช้ค่ายกล ส่วนข้าจะกำจัดสิ่งเจือปนเอง” ฉินเฉินกล่าวอย่างเย็นชาอีกครั้ง มือทั้งสองก่อตราประทับมืออย่างรวดเร็ว
กระแสพลังจิตอ่อน ๆ ไหลรวมเข้าไปในหินออบซิเดียนนรกดำที่กำลังหลอมเหลว สั่นสะเทือนด้วยความถี่สูงอย่างยิ่ง
ทันใดนั้น สิ่งเจือปนเล็กจิ๋วราวกับฝุ่นก็ลอยออกมา ของเหลวหินออบซิเดียนนรกดำยิ่งส่องประกายมากขึ้น ค่อย ๆ เปลี่ยนจากสีดำหม่นเป็นสีดำมันวาว
ในที่สุดพื้นผิวของมันก็เรียบลื่นราวกับกระจก สามารถสะท้อนใบหน้าของผู้คนรอบข้างได้อย่างชัดเจน
เหลียงอวี่ที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ตกตะลึงไปแล้ว
พลังจิตของฉินเฉินเห็นได้ชัดว่ายังไม่ถึงระดับหนึ่ง ซึ่งด้อยกว่าพลังจิตระดับสองของเขาอย่างมาก
แต่ความเร็วในการกำจัดสิ่งเจือปนกลับเร็วกว่าเขาหลายเท่า ทำลายความเข้าใจเรื่องการหลอมอาวุธของเขาโดยสิ้นเชิง
จนกระทั่งฉินเฉินกำจัดสิ่งเจือปนเสร็จ เหลียงอวี่จึงได้สติ รีบเริ่มเปิดใช้ค่ายกลอย่างลนลาน
“ฮึ่ม!”
ค่ายกลที่ฉินเฉินสลักไว้ก่อนหน้านี้ถูกกระตุ้นขึ้นทันที เส้นลวดลายแต่ละเส้นส่องแสงราวกับแสงนีออน และสนามพลังประหลาดก็แผ่กระจายไปทั่วห้องหลอมอาวุธ
ฉินเฉินชี้ไปที่แท่นค่ายกล พลังจิตของเขาไหลเข้าสู่ค่ายกล
ก้อนของเหลวหิ
