นออบซิเดียนนรกดำราวกับถูกพลังของค่ายกลดึงดูด ลอยเข้าไปในค่ายกลโดยอัตโนมัติ ลอยอยู่เหนือค่ายกลที่ส่องประกายและสั่นสะเทือนอย่างต่อเนื่อง
ความถี่การสั่นของของเหลวหินออบซิเดียนนรกดำเพิ่มสูงขึ้นเรื่อย ๆ และหนามแหลมก็เริ่มโผล่ออกมาจากพื้นผิวเรียบเดิม
ฉินเฉินควบคุมจังหวะการสั่นของหินออบซิเดียนนรกดำอย่างระมัดระวังด้วยพลังจิตของตน
หนามแหลมเหล่านั้นยืดยาวออกไปอย่างต่อเนื่อง และฉินเฉินใช้พลังจิตควบคุมการเติบโตของมัน
หนามจำนวนนับไม่ถ้วนค่อย ๆ ก่อรูปเป็นเกลียวเล็ก ๆ จำนวนมาก
ตลอดกระบวนการทั้งหมด ฉินเฉินแทบไม่ต้องควบคุมโดยตรง เพียงใช้พลังจิตชี้นำอย่างละเอียดอ่อนเท่านั้น
เหลียงอวี่ซึ่งกำลังควบคุมการทำงานของค่ายกลอยู่ถึงกับตะลึงงัน ดวงตาแทบจะถลนออกมา
กระบวนการหลอมของฉินเฉินแตกต่างจากการหลอมอาวุธล้ำค่าทั่วไปโดยสิ้นเชิง แทบไม่อาจเข้าใจได้ ราวกับกำลังอ่านตำราลึกลับที่ไม่อาจถอดรหัส
“แยก!”
ทันใดนั้น ฉินเฉินตะโกนเสียงต่ำ ดวงตาส่องประกายราวกับเทพ เขายื่นนิ้วชี้ขวาออกไปแตะเบา ๆ บนวัตถุดิบหินออบซิเดียนนรกดำ
“ปัง!”
วัตถุดิบหินออบซิเดียนนรกดำแตกออกทันที กลายเป็นแสงเข็มเล็ก ๆ เจิดจ้าสิบแปดสาย เปล่งประกายแสบตา
เข็มเท
