ขนาดเท่านิ้วหัวแม่มือออกมาจากตัว
“สิ่งนี้ก็คือหินนิลทมิฬ ซึ่งบิดาของข้าซื้อมาจากการประมูลที่หอทงเทียนเมื่อสองวันก่อน
เจ้ารู้หรือไม่ว่าแค่ก้อนนี้ราคาเท่าไร?
สามหมื่นแปดพันเหรียญเงิน
ต่อให้เจ้าล้มละลาย ก็ยังซื้อเศษเสี้ยวเดียวไม่ได้”
ฉินเฟินอวดหินนิลทมิฬขนาดเท่านิ้วหัวแม่มือในมือ
ทำให้ผู้คนรอบข้างต่างมองด้วยความอิจฉา
“ครั้งนี้ที่ข้ามาที่นี่ ก็เพื่อเชิญปรมาจารย์จากหออาวุธให้หลอมอาวุธล้ำค่าขั้นที่สองให้ข้า
เมื่อเติมหินนิลทมิฬลงไป พลังของมันจะเพิ่มขึ้นเป็นเท่าตัว
ถึงตอนนั้น การฆ่าเจ้า ก็ง่ายดายราวกับฆ่าสุนัขตัวหนึ่ง”
ฉินเฟินหัวเราะเสียงดัง
ฉินเฉินยังคงเฉยเมย
เขาไม่สนใจจะโต้เถียงด้วยวาจาเช่นนี้
ในใจของเขากำลังคิดว่าจะชิงหินนิลทมิฬก้อนนั้นมาได้อย่างไร
“คารวะ ปรมาจารย์เหลียงอวี่”
ชายวัยกลางคนสวมชุดนักหลอมอาวุธเดินเข้ามาในหออาวุธ
เขาดูมีอายุราวสามสิบปี เงยหน้าสูง สีหน้าหยิ่งทะนงอย่างยิ่ง
ผู้คนในหออาวุธต่างคำนับอย่างเคารพ ใบหน้าเต็มไปด้วยความเลื่อมใส
“เป็นปรมาจารย์เหลียงอวี่จริง ๆ ด้วย
พวกเจ้าได้ยินหรือไม่? เมื่อไม่กี่วันก่อนปรมาจารย์เหลียงอวี่เพิ่งผ่านการทดสอบเป็นนักหลอมอาวุธขั้นที่สอง”
“นักหลอมอาวุธขั้นท
