่อย!”
ไม่นาน กู้ฉางสุ่ยก็กลับมาหลังจากนำของไปส่งเสร็จ
พอเห็นเถียนฮวน เขาก็รีบพูดว่า “หัวหน้าหมู่บ้านกานสุ่ยบอกว่า ท่านอาเจ็ดเป็นผู้เชี่ยวชาญเรื่องก่อเตาเลยนะ เตาของหลายบ้านในหมู่บ้านก็ล้วนแต่เป็นฝีมือของเขาทั้งนั้น! เขาบอกว่า เรื่องเล็กน้อย เขาจะไปบอกท่านอาเจ็ดว่าถ้ามีเวลาว่างเมื่อไหร่ก็ให้มาช่วยก่อเตาให้พวกเรา”
“ถ้าอย่างนั้นก็ดีเลย” เถียนฮวนพยักหน้าอย่างรวดเร็ว แล้วดันเกี๊ยวที่เพิ่งต้มเสร็จมาไว้ตรงหน้าเขา “มาเถอะ กินเกี๊ยวกัน!”
กู้ฉางสุ่ยรีบหยิบตะเกียบมากินเกี๊ยวคำหนึ่งทันที ใบหน้าเขาก็ฉายแววพึงพอใจ “เกี๊ยวไส้ผักล้วน! ในที่สุดก็ไม่ใช่ตัวอ้นแล้ว! เยี่ยมไปเลย!”
นี่ท่าน!
ถ้าวาจาหลุดไปถึงหูชาวบ้านละก็ ไม่รู้จะโดนต่อแถวตบหรือไม่!
ในหมู่บ้านนี้ก็มีแค่บ้านหัวหน้าหมู่บ้านกานสุ่ยกับบ้านตระกูลกู้ที่พอจะได้กินเนื้อบ้างเป็นบางเวลา ส่วนคนอื่นแม้แต่ช่วงเทศกาลจะได้ลิ้มรสเนื้อสักคำก็ถือว่าโชคดีมากแล้ว
มีคนตั้งกี่คนที่ฝันอยากกินเนื้อ แต่เขากลับเบื่อที่จะกินเนื้อเต็มที ถ้าไม่โดนตบก็แปลกแล้ว!
เถียนฮวนแกล้งถลึงตาใส่เขาอย่างขุ่นเคือง “รีบกินเถอะ! กินเสร็จแล้วยังมีอีกหลายอย่างต้องทำนะ!”
กู้ฉางสุ่ยพ
