กู้ฉางสุ่ยรีบพยักหน้า แล้วส่งตะเกียบให้นาง เถียนฮวนตักเนื้อตัวอ้นชิ้นหนึ่งให้เขา “สุราช่วยดับกลิ่นคาว เพิ่มความหอมหวาน แล้วยังทำให้เนื้อตัวอ้นเปื่อยนุ่ม เครื่องปรุงเข้าเนื้อขึ้นด้วย ตอนนั้นข้ากินตัวอ้นที่ท่านย่างให้ รู้สึกว่าหนังหนาไปหน่อย แต่พอตุ๋นกับสุราเช่นนี้คงดีขึ้น ลองลิ้มชิมรสเถิด ว่ารสชาติเป็นอย่างไรบ้าง”
กู้ฉางสุ่ยรีบรับมาแล้วส่งเข้าปาก เคี้ยวไปพลางก็พยักหน้าเหมือนไก่จิกข้าวเปลือก “จริงด้วย ทั้งหอม ทั้งนุ่ม ทั้งเปื่อย หนังตัวอ้นที่ตุ๋นจนเปื่อยแต่ยังเคี้ยวหนึบเด้งสู้ฟัน อร่อยยิ่งกว่าที่ข้าย่างเองเสียอีก!”
พูดยังไม่ทันจบ เขาก็รีบตักตัวอ้นอีกชิ้นให้นาง ก่อนหยิบอีกชิ้นขึ้นมากินต่ออย่างไม่รีรอ
เถียนฮวนเห็นท่าทางหิวโหยของเขาก็อดขำไม่ได้ นางรีบตักตัวอ้นพะโล้เข้าปาก เมื่อกินเข้าไปก็เผยยิ้มออกมา “รสชาติดีจริงๆ! ดูท่าข้าคิดถูกที่เติมสุราลงไป!”
กลิ่นสุราแทรกซึมเข้าไปเนื้อตัวอ้น ดึงเอากลิ่นหอมเฉพาะตัวของเนื้อชนิดนี้ออกมาได้อย่างยอดเยี่ยม
ตัวอ้นถูกเคลือบอยู่ด้วยน้ำราดที่ทำจากน้ำตาลกับซีอิ๊ว กลิ่นหอมเข้มข้น รสชาติหวานเค็มกลมกล่อม
อร่อยยิ่งนัก!
พอคีบเห็ดป่าที่สดกรอบเคี้ยวกินต
