่าทีประจบประแจงนี้ ต่างจากครั้งก่อนที่โมโหหัวฟัดหัวเหวี่ยงโดยสิ้นเชิง
กู้ฉางสุ่ยเห็นแล้วก็แอบหัวเราะ เขาเอาเท้าเขี่ยเถียนฮวนใต้โต๊ะเบาๆ
เถียนฮวนก็รีบเตะกลับพลางว่า “รีบกินเถอะ!”
น้ำแกงคราวนี้ดีกว่าครั้งก่อนมาก แม้จะยังเป็นน้ำต้มกระดูกเหมือนเดิม แต่พอใส่สุราเพิ่มลงไป กลิ่นหอมก็ชัดเจนขึ้นมาก อีกทั้งเส้นบะหมี่ก็เหนียวนุ่มกำลังดี ทำให้รสสัมผัสดีขึ้นอย่างเห็นได้ชัด
เถียนฮวนกินบะหมี่จนหมดถ้วย ดื่มน้ำแกงไปอีกเกือบครึ่งชามจึงค่อยวางตะเกียบลง
“รสชาติดียิ่งนัก ขอแค่รักษาคุณภาพแบบนี้ต่อไปเรื่อยๆ อย่ามักง่าย ต้องพิถีพิถันในการปรุงอาหาร รับรองว่าร้านบะหมี่ของพวกท่านจะขายดีขึ้นเรื่อยๆ แน่”
“ได้ๆ ข้ารู้แล้ว พวกเราจะไม่มักง่ายแน่นอน อย่างไรเสียร้านบะหมี่บ้านข้าก็เปิดมาหลายสิบปีแล้ว ลูกค้าขาประจำก็เยอะ ข้าจะทำเช่นนั้นได้อย่างไร” ท่านอาสามยิ้มรับ “ว่าแต่ภรรยาสุ่ยเกอเอ๋อร์ ข้าก็ยังไม่เข้าใจอยู่ดี เหตุใดแค่เติมเหล้าลงไปหนึ่งถ้วย น้ำแกงถึงได้อร่อยขึ้นขนาดนี้”
“สุราช่วยดับกลิ่นคาวและเพิ่มความหอม น้ำแกงของพวกท่านต้องตักใช้ตลอด เมื่อเติมน้ำเพิ่มลงไป ก็ต้องเติมโครงไก่โครงเป็ดเพิ่มตามไปด้วย แต่พอเติมมากเข้าก็