ได้รับการปฏิบัติเช่นนั้นในตอนแรก เมื่อดูจากสภาพของสองสามีภรรยาในยามนี้ เถียนฮวนเองก็ไม่ถือโทษโกรธเคืองอะไร นางเพียงส่ายหน้าเบาๆ
“ไม่เป็นไรหรอก ในเมื่อทุกคนต่างก็หวังดีกับคนเจ็บ เรื่องเล็กน้อยแค่นี้ก็ไม่ควรเก็บมาใส่ใจนัก”
“ใช่แล้ว แม่นางพูดได้ถูกต้องที่สุด!” ยามเฝ้าประตูพยักหน้ารับอย่างแข็งขัน ก่อนจะรีบหันหลังนำทาง “เชิญขอรับ! ข้าจะพาพวกท่านไปเดี๋ยวนี้!”
ขณะนั้นหมอจางก็คืนขวดยาให้กู้ฉางสุ่ยแล้ว กู้ฉางสุ่ยรีบเก็บขวดยาไว้อย่างดี แล้วเดินมาหาเถียนฮวน
“ดีนะที่คนของเป่าอันถังผ่านมา หากรอลมตะวันออก พวกเราคงเข้าจวนคหบดีหวังไม่ได้!”
“ท่านกล่าวได้ถูกต้อง ตอนแรกเป็นข้าเองที่คิดตื้นจนเกินไป ต่อไปข้าจะคิดให้รอบคอบก่อนตัดสินใจทำสิ่งใด” เถียนฮวนรีบพยักหน้า นางจดจำบทเรียนครานี้ไว้ขึ้นใจ
