นที่ล้างสะอาดแล้วตัวหนึ่งขึ้นมา เอาไม้ไผ่เสียบแล้วมัดให้แน่น จุดไฟจากไม้ไผ่แล้วย่างตัวอ้น
สิ่งที่เขาพูดนั้นไม่ผิดเลยสักนิด
ตัวอ้นเติบโตจากการกินไผ่ เนื้อและกระดูกจึงแฝงกลิ่นหอมของไผ่ตามธรรมชาติ
เมื่อใช้ไม้ไผ่ในการย่าง กลิ่นหอมเฉพาะตัวของไผ่ก็จะผสมผสานกับกลิ่นเนื้อ ลอยฟุ้งออกมาทันที
กู้ฉางสุ่ยบรรจงย่างตัวอ้นจนเนื้อสองข้างเปลี่ยนเป็นสีเหลืองทอง แล้วโรยเกลือลงไป พอเกลือซึมเข้าเนื้อจนทั่ว เขาก็ร้องบอกทันทีว่า “เสร็จแล้ว!”
เขาเป่าลมใส่เนื้อเพื่อให้เย็นลง ก่อนจะยื่นให้เถียนฮวน “กินเถอะ! แกล้งทำว่าเนื้อนี่คือเนื้อของพวกคนชั่ว กัดแรงๆ ให้หายแค้น!”
เถียนฮวนรับมาแล้วกัดเข้าไปเต็มแรง
เนื้อตัวอ้นนุ่มละมุนลิ้น กลิ่นหอมของไผ่แผ่กระจายไปทั่วโพรงปาก
กลิ่นหอมสดชื่นไหลเวียนไปทั่วร่าง ราวกับชำระล้างความขุ่นมัวในใจของนางให้หมดสิ้น ทำให้รู้สึกสดชื่นขึ้นมาทันตา
เพียงแค่กัดเนื้อตัวอ้นคำหนึ่ง เถียนฮวนก็หลับตาเคี้ยวอย่างเนิบช้า ก่อนจะค่อยๆ กลืนลงไป
“เป็นอย่างไรบ้าง” กู้ฉางสุ่ยเอ่ยถามเสียงเบา
เมื่อกินจนหมด เถียนฮวนจึงลืมตาขึ้น
“ท่านให้ข้าคิดว่าตัวอ้นย่างคือเนื้อของคนพวกนั้น ก็เท่ากับดูหมิ่นตัวอ้นแล้ว” นาง
