ับไปมองเขา กลอกตาหนึ่งครั้ง ตีหน้าซื่อ “น้องชาย เมื่อครู่ข้ากล่าวสิ่งใดงั้นหรือ เจ้าช่วยพูดซ้ำให้ข้าฟังอีกครั้งเถิด”
กู้ฉางเจี๋ยกัดฟันแน่นทันที
วาจาที่ทำลายขวัญกำลังใจตนเองเช่นนั้น เขาจะกล่าวออกมาได้อย่างไร
อีกอย่าง พวกเขารวมถึงพี่น้องตระกูลเจียงร่วมมือกันวางแผนนี้ สุดท้ายกลับพ่ายแพ้กู้ฉางสุ่ยและภรรยา มิหนำซ้ำวาจาเมื่อครู่ของเถียนฮวนก็มีแค่พวกเขาที่ได้ยิน
หากเขาคิดจะหาเรื่องอีกฝ่าย เกรงว่าผู้คนจะครหาว่าเป็นคนไร้เหตุผลเอาได้
เขาเป็นปัญญาชนเชียวนะ! จะหาเรื่องพี่สะใภ้กลางถนนหรือระเบิดโทสะต่อหน้าชาวบ้านได้อย่างไร เรื่องเช่นนี้ไม่สมควรยิ่งนัก
เช่นนั้นความแค้นในครานี้เขาทำได้เพียงกลืนลงท้อง!
สะใภ้ผู้นี้เจ้าเล่ห์เพทุบายยิ่งนัก!
กู้ฉางเจี๋ยสบถอยู่ในใจ ก่อนจะเบือนหน้าหนีด้วยโทสะ “ช่างเถิด ข้าไม่อยากลดตัวลงไปเถียงกับสตรีเช่นท่าน พวกท่านไปเสีย!”
“ไม่อยากลดตัวเถียงกับข้า หรือว่าไม่กล้าเถียงกับข้ากันแน่” เถียนฮวนถามพลางยิ้มเยาะ
ความโกรธในอกกู้ฉางเจี๋ยพุ่งขึ้นอีกครั้ง หากยังพูดกับนางต่อไป เขาต้องทนไม่ไหวจนเผลอลงไม้ลงมือเป็นแน่!
ทว่า…บัดนี้ไม่เหมาะสมนัก อีกฝ่ายเพิ่งถูกคนตระกูลเจียงและคนตระกูลกู้รังแกมา หา
