กเขาคิดจะต่อยตีกับพวกเขาอีก คงไม่พ้นถูกนินทาว่าฉวยโอกาสซ้ำเติมคนล้ม
หากเขาทำเช่นนั้น ต่อให้มีสิบปากก็โต้แย้งมิได้!
สตรีเจ้าเล่ห์! วางอุบายแสร้งตีหน้าซื่อเก่งเสียจริง
กู้ฉางเจี๋ยถอยห่างจากนาง
เขาไม่อยากฟังวาจาโป้ปดของนางอีกต่อไป!
บรรดาสหายร่วมชั้นที่มากับเขาเดิมทีกะจะช่วยกันโห่ไล่กู้ฉางสุ่ยกับภรรยาให้เสียหน้า ผู้ใดจะคิดว่ากู้ฉางเจี๋ยกลับเดินหนีเสียอย่างนั้น
“เหอะ! ก็แค่พวกเก่งแต่ข่มคนในบ้านตัวเอง”
ใครบางคนพึมพำเบาๆ แล้วรีบวิ่งตามไป “พี่กู้ รอข้าด้วยสิ!”
ทั้งหมดจึงรีบตามเขาไป หวังจะไปบ้านตระกูลกู้ขอกินข้าวสักมื้อ
เถียนฮวนเห็นดังนั้นก็หัวเราะเย็นชา หันกลับไปพยุงกู้ฉางสุ่ยเดินกลับบ้านด้วยกัน
