พอกลับถึงบ้าน เถียนฮวนยังไม่ได้เก็บข้าวเก็บของ นางรีบพากู้ฉางสุ่ยไปนั่งลงบนก้อนหินก้อนใหญ่แล้วหยิบยาขี้ผึ้งในบ้านออกมาทาให้เขาเพื่อห้ามเลือด จากนั้นก็ค่อยๆ นวดสลายเลือดคั่งตามบาดแผล
ดีที่นางรอบคอบ ตั้งแต่ขึ้นเขาไปเก็บสมุนไพรเมื่อไม่กี่วันก่อนก็เตรียมใจไว้แล้วว่าการเดินขึ้นลงเขาทุกวันย่อมมีโอกาสเกิดอุบัติเหตุ จึงจัดเตรียมยาขี้ผึ้งที่ช่วยห้ามเลือดและสลายเลือดคั่งไว้ในบ้าน เผื่อไว้ใช้ยามจำเป็น
ใครจะคิดว่าเพิ่งทำเสร็จได้ไม่นาน ยังไม่ได้ใช้ตอนออกเก็บสมุนไพร กลับเลือดตกยางออกเพราะถูกคนชั่วรังแก!
ยิ่งไปกว่านั้น กู้ฉางสุ่ยไม่ได้บาดเจ็บแค่เพียงบริเวณใบหน้าเท่านั้น
เมื่อถอดเสื้อออก เถียนฮวนก็เห็นว่าทั่วทั้งไหล่และแผ่นหลังของเขาเต็มไปด้วยรอยฟกช้ำดำเขียว
นางมองรอยช้ำปื้นแล้วปื้นเล่าอย่างปวดใจ
แม้พี่น้องตระกูลเจียงร่างกายกำยำมีพละกำลังมาก ทว่าพวกเขากลับต่อสู้ไม่เป็น ดีแต่ใช้กำลังแลกหมัด ดังนั้นกู้ฉางสุ่ยจึงได้รับบาดเจ็บแค่ภายนอกเท่านั้น ทว่าพอมีมากเข้า นางก็อดรู้สึกสงสารเขาไม่ได้
กู้ฉางสุ่ยอดทนอดกลั้น แม้นางนวดแผลให้เขากลับไม่ร้องออกมาสักคำ ร่างกายนิ่งสงบ
เห็นเขากล้ำกลืนความเจ็บปวดเช่นนี้ เถียนฮวนก็ย
