ลางได้สมบูรณ์ แต่สิ่งที่ควรยึดไว้ก็ต้องยึดไว้
เจียงซื่อยังอยากจะเถียงต่อ กู้อันก็ชิงพูดขัดขึ้นมาเสียก่อน “ในเมื่อหัวหน้าหมู่บ้านกานสุ่ยเป็นคนตัดสินเช่นนี้ พวกเราก็ยินดีจะชดใช้”
พลางหันไปมองสองสามีภรรยา “พวกเจ้าว่ามาเถิด อยากให้เราชดใช้สิ่งใด”
สายตาเขาดูเย็นยะเยือก ราวกับมีหมอกทึบปกคลุมอยู่เหนือศีรษะ ประกอบกับร่างกายที่กำยำสูงใหญ่ ยิ่งทำให้บรรยากาศรอบตัวเขากดดันจนอึดอัด
แน่นอนว่าเถียนฮวนมองแผนของกู้อันออกทันที เขาตั้งใจแสร้งทำเป็นคนดีต่อหน้าหัวหน้าหมู่บ้านกานสุ่ย ใช้ฐานะผู้อาวุโสมากดดันให้พวกนางยอมถอย ทำให้พวกนางเรียกร้องอะไรเล็กน้อย แล้วก็จบเรื่องไปแบบลวกๆ
แต่นางไม่ยอม!
นางเริ่มชูนิ้วไล่นับข้อเรียกร้องทีละข้อ
“ผักที่ปลูกในที่ดินสามหมู่ของเราถูกถอนทิ้ง แถมยังถูกทิ้งไว้กลางแดดมาตลอดทั้งวัน จนดูแล้วคงไม่รอด อีกทั้งโต๊ะ เก้าอี้ หมอน ผ้าห่มในบ้านเราก็ถูกทำลาย บางชิ้นยังถูกเหยียบย่ำจนเลอะเทอะ ใช้งานไม่ได้ จะชดใช้เป็นของใหม่หรือจะชดใช้เป็นเงินก็แล้วแต่ท่านพ่อท่านแม่จะเลือก นอกจากนี้ยังมีน้ำแกงที่ข้าเคี่ยวไว้สองวัน พวกเรายังไม่ทันได้กินก็ถูกยกกลับไปเสียแล้ว ขาหมูที่ข้าหมักไว้ก็โดนเอ
