“ขอรับ!”
ชาวบ้านพากันรับคำอย่างพร้อมเพรียง
ไม่ต้องให้หัวหน้าหมู่บ้านกานสุ่ยเอ่ยซ้ำ พวกเขาก็ช่วยกันไล่พวกพี่น้องตระกูลเจียงออกไปนอกหมู่บ้าน พร้อมทั้งลากลูกหลานของพวกเขาออกไปด้วย
จริงๆ พวกเขาก็ไม่ชอบเจียงซื่อมานานแล้ว! พอมาเจอเรื่องที่สองสามีภรรยาตระกูลกู้ถูกกระทำเช่นนี้ก็ยิ่งทำให้รู้สึกโมโหไปด้วย ดังนั้นเมื่อหัวหน้าหมู่บ้านกานสุ่ยสั่งการ ทุกคนจึงลงมือทันที
พี่น้องตระกูลเจียงพวกนี้แม้จะเกรี้ยวกราดเพียงใด แต่ก็สู้บุรุษทั้งหมู่บ้านที่รวมพลังกันไม่ได้ ผลักไสกันไปมาไม่ทันไรก็ถูกไล่ออกไปทั้งตัวเปล่า ไม่มีแม้แต่เสื้อคลุมปิดร่าง
ปลายฤดูใบไม้ร่วงเช่นนี้ แม้แต่ชายฉกรรจ์ก็ยังไม่อาจทานทนความหนาวเย็นได้ พอถึงปากหมู่บ้าน ลมเย็นก็พัดมาอย่างรุนแรงจนพวกเขาขนลุกเกรียว
“รีบเอาเสื้อผ้าคืนพวกเรามา!” พวกเขาหนาวจนต้องเบียดตัวชิดกัน ตะโกนเสียงสั่น
“ฮึ! เมื่อครู่ยังกร่างอยู่เลย ไม่เห็นจะบ่นว่าหนาวสักคำ เหตุใดตอนนี้ถึงทนไม่ได้เล่า”
ชายในหมู่บ้านหัวเราะเยาะ แล้วโยนเสื้อผ้าของพวกเขาลงลำธารเล็กๆ หน้าหมู่บ้าน
พี่น้องตระกูลเจียงรีบกระโดดลงน้ำไปเก็บเสื้อผ้า แต่พอเอาขึ้นมาได้ เสื้อผ้ากลับเปียกโชก พวกเขาเองก็เปียกปอนไปทั้งตัว ได้แต่
