์ของบ้านข้าน่ะ เรียนเก่งยิ่งนัก! พวกเจ้าไม่รู้หรอกว่าทุกครั้งที่เขาเขียนเรียงความ อาจารย์ชื่นชมไม่หยุดปาก ยกบทความของเขาเป็นตัวอย่างอ่านให้เด็กทุกคนในห้องฟัง เด็กคนอื่นเห็นว่าเขาเรียนเก่ง ต่างแย่งกันเป็นสหายของเขา แค่เดือนเดียว สหายของเขาก็แวะมาบ้านข้าตั้งห้าหกหนเข้าไปแล้ว พวกเจ้าดูสิ มีบ้านใครคึกคักเท่าบ้านข้าบ้าง รอแค่ถึงการสอบในปีหน้า เจี๋ยเกอเอ๋อร์ของข้าต้องสอบเป็นจิ้นซื่อ กลับมาพร้อมยศศักดิ์แน่นอน!’
จิ้นซื่อเชียวนะ! นั่นคือความใฝ่ฝันตลอดชีวิตของหัวหน้าหมู่บ้านกานสุ่ยเลยทีเดียว
เพราะฉะนั้น พอได้ยินกู้อันพูดถึงกู้ฉางเจี๋ย เขาก็เริ่มลังเลทันที
ตั้งแต่ที่เห็นความลังเลปรากฏบนใบหน้าของหัวหน้าหมู่บ้านกานสุ่ย เถียนฮวนก็รู้แล้วว่าสถานการณ์เริ่มไม่ดี
“พวกเราไม่ต้องการให้ท่านพ่อท่านแม่ขอโทษ” นางรีบเอ่ยเสียงเบา “แต่ความเสียหายที่น้องสามีก่อไว้กับบ้านของเราในวันนี้ พวกเขาต้องชดใช้! สักเหวินเดียวก็ขาดไม่ได้ ต้องจ่ายให้ครบทุกเหวิน!”