สามชั้นผัดที่นางเพิ่งตักใส่จานด้วยความหิวโหย
เถียนฮวนหันกลับมา คีบเนื้อหมูชิ้นหนึ่งป้อนเขา “ลองชิมดูเถิดว่าอร่อยหรือไม่”
“อร่อย!” กู้ฉางสุ่ยรีบพยักหน้า
เนื้อหมูที่ผัดจนผิวนอกกรอบเล็กน้อย เคี้ยวเข้าไปจะได้ยินเสียงกรุบกรอบในหู ตามด้วยรสหอมมันของไขมันหมูที่เอ่อล้นในปาก มอบความอิ่มเอมทั้งกายและใจแก่เขา
นางบอกว่า วันนี้จะให้เขากินเนื้อให้เต็มที่ นางก็ทำได้จริงๆ
“น่าเสียดาย พวกเรามีเงินน้อยนัก ไม่อย่างนั้นหากซื้อซีอิ๊วหวานมาเพิ่มอีกหน่อย รสชาติน่าจะดีกว่านี้ ผัดออกมาก็คงจะดูน่ากินกว่านี้ด้วย” เถียนฮวนพูดเบาๆ แล้วป้อนเนื้อหมูอีกคำให้เขา ก่อนจะคีบผักกาดขาวที่ยังคงความกรอบใส่ปากเขา แล้วจึงวางตะเกียบ หันกลับไปนวดแป้งต่อ
พอแป้งนวดได้ที่ น้ำแกงใสในหม้อฝั่งนั้นก็เคี่ยวจนเกือบเสร็จ
เถียนฮวนตักไก่ เนื้อหมู ต้นหอม ขิง และกระเทียมออกจากน้ำแกง แล้วแบ่งน้ำแกงไว้เล็กน้อย ส่วนที่เหลือก็ใส่เส้นลงไปลวกในน้ำแกง พอเส้นเริ่มพลิ้วไหวเหนียวนุ่ม นางก็รีบตักขึ้นใส่ชาม เติมน้ำแกงตามลงไปอีกหนึ่งทัพพีใหญ่
“เสร็จแล้ว มากินกันเถอะ!”
ทันทีที่นางเอ่ย กู้ฉางสุ่ยที่รออยู่นานก็รีบยกชามบะหมี่ขึ้นโต๊ะ หยิบตะเกียบขึ้นมากิน
