อย่างตะกรุมตะกราม
เขาคีบเส้นบะหมี่คำหนึ่งเข้าปากก่อน
บะหมี่ที่เถียนฮวนทำนั้น เขาเคยกินมาหลายครั้งแล้ว แต่ครั้งนี้ก็ยังคงเหนียวนุ่มกำลังดี หนึบหนับสู้ฟัน
ทว่าบะหมี่ชามนี้รสชาติอร่อยละมุนลิ้น จนเขามิอาจบรรยายออกมาเป็นคำพูดได้
ชั่วพริบตาที่ลิ้นได้สัมผัสกับบะหมี่ ความสุขเอ่อล้นในศีรษะ ร่างกายของเขาทุกอณูเร่งเร้าให้ตนกินต่อไป ราวกับว่ากินเท่าไรก็ไม่รู้จักพอ
เขาไร้วาจาใดเอ่ย ได้แต่ก้มหน้าก้มตากินบะหมี่ไม่ยั้งเหมือนลมพายุ
ไม่เพียงแต่เส้นบะหมี่ที่อร่อย น้ำแกงใสที่หอมสดชื่นยิ่งทำให้เขารู้สึกกระปรี้กระเปร่าอย่างบอกไม่ถูก
กินบะหมี่ไปคำหนึ่ง ซดน้ำแกงอีกคำหนึ่ง เขากินไปกินมาแทบหยุดไม่ได้
พอกินไปได้ครึ่งชาม เขาก็เพิ่งนึกขึ้นได้ จึงคีบหมูสามชั้นผัดชิ้นหนึ่งเข้าปาก
บะหมี่รสชาติจืดตัดกับหมูสามชั้นผัดรสชาติเข้มข้น รสชาติแตกต่างแต่กลับเข้ากันได้เป็นอย่างดี
กลิ่นหอมของเนื้อหมูผสานกลิ่นหวานละมุนของน้ำแกงตลบอบอวลอยู่ในปาก กลิ่นรสมิได้ตีกัน แต่กลับเข้ากันได้อย่างลงตัว อร่อยจนหยุดไม่ได้
กู้ฉางสุ่ยไม่พูดสิ่งใด บัดนี้ในหัวเขามีเพียงสองพยางค์เท่านั้น ‘กินอีก’
เขากินเนื้อหมูคำโตสลับกับคีบบะหมี่เข้าปาก อาหารที่
