!” กู้ฉางสุ่ยหน้าเสีย
เถียนฮวนก็พูดอย่างน้อยใจ “ท่านแม่ ท่านกล่าวหาพวกเรารุนแรงเกินไปแล้วนะเจ้าคะ พวกเราทำชาไว้ให้ชาวบ้าน อย่างไรก็ต้องเตรียมของไว้ให้คนในบ้านอยู่แล้ว ของที่ตั้งใจจะให้บ้านท่าน ข้าก็แยกไว้ต่างหากแล้วเจ้าค่ะ!”
กู้ฮวาเย่ว์แค่นเสียงเย้ยหยัน “หึ! พูดน่ะพูดดีนัก ถ้าจริงอย่างที่พวกท่านกล่าว เหตุใดพวกท่านถึงไม่รีบเอาของไปให้บ้านเราก่อนล่ะ”
เถียนฮวนรีบชี้แจง “นั่นเพราะท่านพ่อสูบยาสูบตั้งแต่หนุ่มๆ ลำคอกับปอดเลยย่ำแย่ ข้าตั้งใจเติมดอกกุ้ยฮวาลงไปในชาฤดูใบไม้ร่วงของท่านพ่อ แม้บนเขาจะมีต้นกุ้ยฮวาเยอะ ทว่าดอกที่ดีที่สุดต้องเป็นดอกสีทองเท่านั้น เราเลยใช้เวลาหลายวันตามหา พอหาได้ก็ต้องแยกเก็บดูแลต่างหาก ข้าเพิ่งจะจัดการเสร็จ ยังไม่ได้แปรรูป
“ส่วนท่านแม่นั้น ข้ารู้ว่าท่านต้องดูแลทั้งงานไร่งานครัว เช้าสายค่ำดึกไม่เคยหยุดพัก คืนนั้นตอนสกัดน้ำมันข้ายังได้ยินท่านบ่นว่าปวดเอว รู้สึกเย็นวาบแปล๊บๆ ซึ่งนั่นเป็นอาการของไตพร่องมีไอเย็นสะสม ข้าก็เลยตั้งใจใส่ขิงกับตังกุยลงไปในชาโดยเฉพาะ แต่สองอย่างนี้ข้าไม่ได้เก็บเจอบนเขา วันนี้เพิ่งไปหาซื้อมาจากในตัวตำบล ด้วยความที่เป็นชาพิเศษ ขั้นตอ
