นจึงซับซ้อนกว่าชาธรรมดาอีกนิด แต่พอทำเสร็จเมื่อไหร่ พวกเราก็จะรีบนำไปให้ทันทีเจ้าค่ะ ท่านพ่อท่านแม่จะได้ดื่มชาพิเศษที่ได้ผลดียิ่งกว่า”
ขณะที่เถียนฮวนกำลังพูดอยู่นั้น กู้ฉางสุ่ยก็รีบวิ่งไปยกของที่แยกไว้สำหรับครอบครัวตนมาให้ดู
พอทุกคนมองตามก็เห็นจริงตามนั้น ใกล้ตะกร้าชามีดอกกุ้ยฮวาแยกไว้พอดี อีกด้านยังมีห่อกระดาษสีน้ำตาลอีกสองห่อ
เมื่อเปิดดูก็พบว่าเป็นสมุนไพรสองชนิดที่พวกเขาไม่คุ้นตา คงจะเป็นขิงกับตังกุยที่เถียนฮวนเพิ่งพูดถึงนั่นเอง
เถียนฮวนพูดจริงทำจริง เมื่อคำพูดกับการกระทำสอดคล้องกัน ทุกคนก็อดรู้สึกประทับใจไม่ได้ เจียงซื่อเองก็รู้ตัวทันทีว่าสายตาชาวบ้านรอบข้างเปลี่ยนไปอีกครั้ง
หลายคนเริ่มกระซิบกระซาบ
“เจ้าไม่เห็นหรือไร ว่าลูกชายลูกสะใภ้ของเจ้าเป็นคนมีน้ำใจยิ่งนัก สุ่ยเกอเอ๋อร์ซื่อสัตย์มั่นคง ฮวนเจี่ยเอ๋อร์จิตใจอ่อนโยนมีเมตตา พวกเขาจะเนรคุณพวกเจ้าได้อย่างไร ดูเอาเถิด ชาพิเศษก็ถูกจัดเตรียมให้พวกเจ้าเป็นอย่างดี ดีกว่าชาที่พวกข้าได้เสียอีก ไม่เหมือนคนบางคน พอไม่ได้ดั่งใจก็โวยวายตีโพยตีพายไปเอง ได้รับสิ่งของแต่ไม่รู้จักพอ มีพ่อแม่เช่นนี้ คนเป็นลูกช่างโชคร้าย เป็นเวรเป็นกรรมยิ่งนัก”
“เฮ้อ! พ่อ
