ตอนนี้ได้ผลตอบแทนก็ควรฉลองสักหน่อย” กู้ฉางสุ่ยพยักหน้าไม่รอช้า
ว่าแล้วเขาก็เสริมอีกประโยค “ข้าอยากกินเนื้อ แบบชิ้นโตๆ เลย”
พรืด!
เถียนฮวนถึงกับหลุดหัวเราะออกมา
“ตกลง วันนี้ข้าจะให้ท่านกินเนื้อชิ้นโตๆ ให้สมใจเลย!”
พูดแล้วก็ลงมือทันที ทั้งสองเดินวนตลาดอยู่รอบหนึ่ง ไม่เพียงซื้อแม่ไก่อ้วนกลมน่ากินได้หนึ่งตัว เถียนฮวนยังแวะร้านขายเนื้อ ซื้อหมูสองสามจินกับขาหมูอีกหนึ่งขา
จากนั้นก็ไปซื้อข้าวสารอีกห้าสิบจิน แป้งยี่สิบจิน ถั่ว และอย่างอื่นอีกเล็กน้อย
พวกเขาแวะร้านตีเหล็ก ซื้อกระทะมาสองใบแล้วรีบมุ่งหน้าไปยังร้านขายของชำ เลือกซื้อเครื่องปรุงรสอย่างซีอิ๊ว น้ำส้มสายชู และอื่นๆ อย่างพิถีพิถัน
ทั้งสองเดินวนทั่วตลาดอยู่พักใหญ่ ของที่ซื้อมามีมากมายจนกองพะเนิน น้ำหนักมากเสียจนกู้ฉางสุ่ยแบกแทบไม่ไหว จึงซื้อรถเข็นล้อเดียวคันหนึ่งมาบรรทุกของทั้งหมด เขาถึงได้รู้สึกสบายขึ้นมาหน่อย
เมื่อตระเตรียมเสบียงสำหรับหนึ่งเดือนเรียบร้อยแล้ว ทั้งสองก็ไปที่ร้านผ้า ซื้อผ้าหลากสีมาหลายฉื่อ[1] ผ้าฝ้ายดิบอีกยี่สิบจินเพื่อนำไปทำเครื่องนอนและเสื้อกันหนาวของทั้งสองคน
พอซื้อของเสร็จเรียบร้อย เงินที่ได้มาก็ถูกใช้ไปกว่าครึ่ง
พวกเ
