ลับไปเอง ผู้คนที่นี่ล้วนเป็นพยาน ของซื้อแล้วไม่รับคืน!”
ผู้คนรอบข้างต่างพากันโห่ร้อง หลายคนเริ่มช่วยกันเกลี้ยกล่อม “ท่านปู่ผู้นี้ต้มพวกเจ้าเข้าให้แล้ว! สองสามีภรรยาอายุยังน้อยนักก็เลยโดนหลอก รีบไปขอเงินคืนเถิด! หนึ่งตำลึงเชียวนะ!”
“ไม่ต้องหรอก ข้าซื้อแล้วก็จบกัน ไม่ว่าต่อไปจะเกิดอะไรขึ้น ข้าก็ยอมรับ” เถียนฮวนพูด พลางช่วยกู้ฉางสุ่ยเข็นรถล้อเดียว “ไปกันเถอะ กลับบ้านกัน!”
“อืม” กู้ฉางสุ่ยพยักหน้า ทั้งสองไม่ลังเลแม้แต่น้อยเดินทางออกจากตัวตำบลทันที
ชายชราเห็นดังนั้นก็ตบอกยิ้มแฉ่ง
“ของพังๆ พวกนี้ขายออกเสียที! ฮ่าๆ มีเงินแล้ว ไปดื่มสุราดีกว่า!”
ผู้คนเห็นพวกเขาย่ามใจจากไปเช่นนั้น ก็ได้แต่ส่ายหน้าถอนหายใจ
“สองสามีภรรยาคู่นี้กลับบ้านไปจะไม่ร้องไห้เสียใจหรืออย่างไร”
