อ วันนี้ข้าสั่งให้อาสะใภ้สามของเจ้าลวกเส้นให้เยอะหน่อย แล้วก็ใส่ไก่เพิ่มให้อีกหนึ่งช้อน ให้เจ้าได้อิ่มเอมสมกับที่ไม่ได้มากินเสียนาน!”
“ขอบคุณท่านอาสาม ท่านใจดียิ่งนัก” กู้ฉางสุ่ยรีบกล่าวขอบคุณ
ท่านอาสามโบกมือไปมา “พูดอะไรกัน ข้าเห็นเจ้ามาตั้งแต่เด็กๆ ตอนนี้เจ้าแต่งงานแล้ว ข้าก็ดีใจยิ่งนัก!”
ว่าแล้วก็หัวเราะพลางคุยกับกู้ฉางสุ่ยอีกสองสามประโยค พอเห็นมีลูกค้าใหม่เข้ามา จึงรีบเดินไปต้อนรับ
“ท่านอาสามเป็นคนแบบนี้แหละ ใจดีมาก ตอนท่านปู่ยังอยู่ก็คุยกับเขาเป็นครึ่งค่อนวัน” กู้ฉางสุ่ยเอ่ยเสียงเบา แล้วดันชามบะหมี่ไปตรงหน้านาง “กินเถอะ!”
เถียนฮวนพยักหน้า สองคนจึงหยิบตะเกียบขึ้นมากินบะหมี่
ทั้งสองหิวจัด กู้ฉางสุ่ยเลยซดบะหมี่จนเกลี้ยงชาม น้ำแกงก็ไม่เว้น ส่วนเถียนฮวนกินไปได้ครึ่งเดียวก็อิ่ม นางเลยเลื่อนชามที่เหลือบะหมี่ครึ่งหนึ่งมาวางตรงหน้าเขา
“ท่านกินเถอะ ข้าอิ่มแล้ว”
“ถ้าอย่างนั้นเจ้าก็ดื่มน้ำแกงหน่อยสิ น้ำแกงร้านท่านอาสามอร่อยมาก เมื่อก่อนท่านปู่พาข้ามา เราสองคนจะต้องซดน้ำแกงจนหมดทุกหยด” กู้ฉางสุ่ยว่า “ลูกค้าหลายคนก็มากินเพราะน้ำแกงของเขานี่แหละ!”
พอได้ยินเช่นนั้น เถียนฮวนก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย
“เจ้าเป็
