สองวันถัดมา พวกเขาก็ยังคงยุ่งอยู่กับการเก็บดอกเบญจมาศป่าและสมุนไพร
ตอนเช้าขึ้นเขาไปเก็บของป่า ตกบ่ายก็กลับมาที่บ้านเพื่อแปรรูปสมุนไพร ทำตั้งแต่บ่ายยันค่ำ ทุกวันยุ่งจนเท้าแทบไม่ติดพื้น
นับว่าสวรรค์เมตตา ช่วงไม่กี่วันนี้แดดแรงจัด อากาศปลอดโปร่ง ทำให้ดอกเบญจมาศป่าหลังจากตากไว้สามวันก็แห้งเกือบหมดแล้ว
โสมก็แห้งได้ที่แล้วเช่นกัน ยามต้องแสงอาทิตย์อัสดงส่องประกายสีแดงอมชมพู
เถียนฮวนหยิบขึ้นมาพลิกดูไปมา รอยยิ้มเปี่ยมสุขพลันปรากฏบนใบหน้า “เสร็จแล้ว พรุ่งนี้พวกเราก็เอาไปขายในตัวตำบลได้แล้ว!”
“ดียิ่งนัก!” กู้ฉางสุ่ยรีบพยักหน้า เขาดีใจยิ่งกว่านางเสียอีก
ไม่กล่าวให้มากความ ทั้งสองคนรีบไปอาบน้ำแล้วเข้านอนแต่หัวค่ำ รุ่งเช้าก็รีบตื่นขึ้นมา แบกสมุนไพรเหล่านั้นมุ่งหน้าเข้าสู่ตัวตำบล
