้แทนกันได้
เถียนฮวนสำรวจสภาพโดยรอบของโสมต้นนั้นอย่างละเอียดเสียก่อน จากนั้นจึงค่อยนั่งยองๆ ใช้พลั่วเล็กค่อยๆ ขุดดินโดยรอบ แล้วจึงขุดเข้าใกล้ตำแหน่งของโสมทีละน้อย
เพียงแค่โสมต้นเดียว แต่นางก็ใช้เวลาขุดไปถึงครึ่งชั่วยาม จึงสามารถขุดเอาโสมที่ยาวเท่าแขนของนางออกมาได้ทั้งต้นทั้งรากอย่างสมบูรณ์ แม้แต่รากเส้นเล็กๆ ก็ไม่หักแม้แต่เส้นเดียว!
กู้ฉางสุ่ยเห็นเข้าก็ถึงกับปรบมือให้ “ฝีมือดีจริงๆ! ถ้าเป็นข้าคงทำไม่ได้แน่”
“แน่นอน ข้าเติบโตมาในไร่สมุนไพรของตระกูลเถียน เรื่องการปลูกและเก็บเกี่ยวสมุนไพร ข้ารู้ดีทุกขั้นตอน โสมต้นนี้มาเจอข้านับว่าโชคดีแล้ว ต้องขายมันในราคาที่คู่ควรกับมันให้ได้!” เมื่อพูดถึงสิ่งที่ตนถนัด ใบหน้าของเถียนฮวนก็เต็มไปด้วยความภาคภูมิใจจนเก็บไม่อยู่
กู้ฉางสุ่ยมองนางแล้วลอบยิ้ม
เถียนฮวนปัดดินที่ติดอยู่บนโสมออกอย่างระมัดระวัง แล้วเด็ดใบไม้นุ่มๆ สองสามใบจากข้างทางมาห่อไว้ ก่อนจะใส่ลงในตะกร้าสะพายหลังของกู้ฉางสุ่ย จากนั้นนางก็กระซิบกับเขาเบาๆ
“โสมส่วนใหญ่มักพบแถบทางเหนือ แม้ในแถบนี้จะเคยมีคนพบอยู่บ้าง แต่กลับไม่ค่อยมีบันทึกไว้ โสมต้นใหญ่ขนาดนี้ยิ่งไม่เคยได้ยินว่าใครเจอมาก่อน ไม่
