้ว ข้าเลยไม่อยากทำให้เจ้าตกใจ ข้าจึงแกล้งหลับ”
ในหัวของเถียนฮวนพลันอื้ออึงไปหมด
นางตกตะลึงยิ่งนัก
ปิดบังมาตั้งนาน เพิ่งมาเล่าเอาป่านนี้ เขารู้ว่านางโผเข้าหาเขาเพื่อหาไออุ่น ไม่แน่ว่านางอาจใช้ทั้งแขนและขาโอบกอดเขา…
สตรีเช่นนางกลับทำเรื่องเช่นนี้กับบุรุษ ต่อให้บุรุษผู้นั้นเป็นสามีของตน แต่นางก็อายเสียจนอยากแทรกแผ่นดินหนี
นางไม่มีหน้าไปพบใครอีกแล้ว! อยากจะขุดหลุมเพื่อมุดลงไปให้รู้แล้วรู้รอด
กู้ฉางสุ่ยอยากจะหัวเราะออกมาเมื่อเห็นท่าทีเช่นนั้นของนาง
เขารีบออกไปตักน้ำเข้ามาหนึ่งอ่าง “รีบล้างหน้าเรียกสติเสียหน่อยเถอะ! แม้เมื่อคืนนอนหลับไม่ค่อยเต็มอิ่ม แต่วันนี้เราก็ขี้เกียจไม่ได้ กินข้าวเช้าเสร็จค่อยขึ้นเขาไปเก็บของ เอาไปขายในตัวตำบล ขายให้ได้ อย่างน้อยต้องหาเงินมาซื้อผ้าห่มหนาๆ!”
ถ้อยคำของเขาก็ทำให้นางได้สติกลับคืนมา
บัดนี้ยังไม่ทันเข้าสู่ฤดูหนาว ยามราตรีบ้านทั้งหลังกลับต้านลมหนาวไม่ได้
ถ้าหากรอจนถึงกลางฤดูหนาวจริงๆ จะเป็นเช่นไร พวกเขาจำเป็นต้องรีบหาวิธีหาเงินให้ได้โดยเร็ว จัดเตรียมของใช้สำหรับหน้าหนาวให้พร้อม หากเป็นไปได้ก็ควรหาคนมาซ่อมแซมบ้านหลังนี้ด้วย
ไม่อย่างนั้น หากฤดูหนาวมาถึง เกรงว่าพ
