่เห่า!
ใครจะรู้ว่าคนแบบนั้นคิดอะไรอยู่บ้าง
เพราะแบบนี้ พอกู้ฉางสุ่ยเอ่ยปาก ถังซานก็ถึงกับสะอึก หันไปมองบิดาของตนที่นั่งหัวโต๊ะ ผู้เฒ่าถังกลับก้มหน้าซดน้ำแกง ไม่ยอมเอ่ยวาจาใด
เขาแสร้งทำเป็นไม่ได้ยินเสียงโต้เถียง เช่นนี้ก็ชัดเจนแล้วว่าผู้เฒ่าไม่ต้องการยุ่งเกี่ยวเรื่องนี้ แถมยังรู้สึกสมน้ำหน้าเสียด้วยซ้ำ
ถังซานหวังจะให้บิดาออกหน้าช่วยใช้อำนาจของผู้อาวุโสกดผู้น้อยลง แต่ก็ต้องหมดหวัง จึงได้แต่หันไปดุบุตรสาวแทน “อี้เจี่ยเอ๋อร์ เจ้าเหลวไหลเกินไปแล้ว! ไม่เห็นหรืออย่างไรว่าถ้วยของข้ากับแม่เจ้ายังว่างอยู่ เจ้าใกล้จะออกเรือนอยู่แล้ว คิดจะเอาความขี้เกียจแบบนี้ไปอวดที่บ้านสามีงั้นหรือ”
เมื่อทำอะไรเถียนฮวนไม่ได้ เขาก็ระบายอารมณ์ใส่บุตรสาวตัวเองแทน
ถังหรูอี้ถูกดุจนขอบตาแดงเรื่อ
นางกัดฟันแน่น ตักน้ำแกงให้บิดามารดาคนละถ้วย แล้วค่อยตักให้ตัวเองอีกถ้วยหนึ่ง แต่ยังไม่ทันจะได้กินสักคำ นางก็ปัดช้อนเสียงดัง “น้ำแกงอะไรกัน จืดชืดไร้รสชาติสิ้นดี แบบนี้เอาไปให้หมู หมูยังไม่กินเลย!”
พรึบ!
ยังพูดไม่ทันจบดี น้ำแกงในถ้วยน้ำแกงของผู้เฒ่าถังก็ลอยมาพุ่งใส่หน้านางเต็มๆ
ถังหรูอี้ร้องเสียงหลง กระโดดลุกพรวดขึ้นมา
“ท่านปู
