่ เหตุใดท่านจึงสาดน้ำแกงใส่ข้า!”
“ห้ามส่งเสียงเอะอะขณะกินข้าว ข้าตักเตือนเรื่องนี้มาแล้วกี่ครั้ง เมื่อเจ้าทำผิดกฎ ก็ไม่ต้องกินแล้ว ไปยืนสำนึกผิดตรงนั้นเถิด!” ผู้เฒ่าเอ่ยถังเสียงเย็น กล่าวจบก็มองไปที่ถังซานกับเจียงซื่อ “ส่วนพวกเจ้า เลี้ยงลูกไม่ได้ความ ก็อย่ากินด้วย ไปยืนสำนึกผิดพร้อมกัน!”
“ท่านพ่อ…”
“ไปซะ!”
ถังซานกับหวังซื่อถึงกับไม่กล้าหือแม้แต่น้อย รีบพาบุตรสาวไปยืนสำนึกผิดเงียบๆ ชิดกำแพง
เถียนฮวนเห็นดังนั้น ก็รีบเดินไปหยิบถ้วยสะอาดมาอีกใบ แล้วตักน้ำแกงให้ผู้เฒ่าถังใหม่อีกถ้วย
ผู้เฒ่าถังรับไปชิมคำหนึ่ง แล้วก็พยักหน้าพอใจ “ฮวนเจี่ยเอ๋อร์ น้ำแกงไก่เจ้าทำได้จืดใสชื่นใจ ถูกปากข้ายิ่งนัก”
คำพูดนั้นเหมือนฟาดใส่หน้าถังหรูอี้ฉาดใหญ่ นางน้อยใจ น้ำตาหยดโตๆ คลออยู่ในดวงตา
เถียนฮวนกลับยิ้มออกมาด้วยความสุขใจ
“ท่านตาชอบก็ดีแล้วเจ้าค่ะ ไก่สองตัวนี้ข้าตั้งใจทำไว้ให้ท่านตากับแม่บำรุงร่างกายโดยเฉพาะ ท่านตากินเยอะๆ นะเจ้าคะ”
นางยิ้มหวาน รีบฉีกน่องไก่นึ่งวางลงในถ้วยของผู้เฒ่าถัง อีกน่องก็ส่งให้ถังซื่อ แล้วจึงฉีกเนื้ออกไก่ชิ้นใหญ่ให้กู้ฉางสุ่ย
“ไก่ในหม้อตุ๋นมีแต่น้ำแกงไม่กินเนื้อ ส่วนตัวนี้กินแต่เนื้อไม่ก
