เมื่อได้ยินบทสนทนาของเจียงซื่อกับบุตรสาวในลานบ้าน เถียนฮวนก็รู้สึกไม่สบายใจอย่างประหลาด
นางเร่งฝีเท้าเข้าไปในบ้าน มองไปชัดๆ ก็พบว่ากู้ฮวาจือกำลังสวมชุดเจ้าสาวสีแดงเข้มที่นางใส่เมื่อวาน ส่วนบนผมของกู้ฮวาเย่ว์เสียบปิ่นเงินที่มารดานางมอบไว้เป็นสินเดิม…
ปิ่นเงินเพียงชิ้นเดียวที่ของมารดาให้ไว้!
โครม!
เพลิงโทสะลุกโชนขึ้นทันที
เถียนฮวนพุ่งเข้าไปกระชากปิ่นเงินคืนมาจากกู้ฮวาเย่ว์ ผลักกู้ฮวาจือจนล้มลงไป ก่อนจะดึงชุดเจ้าสาวกลับมาอย่างไม่ไว้หน้า
“ท่านเป็นอะไรไป!”
สองพี่น้องกู้ฮวาจือกับกู้ฮวาเย่ว์ร้องเสียงหลงอย่างขัดใจ
เจียงซื่อก็หน้าบึ้งทันที “สะใภ้ใหญ่ เจ้าเป็นอะไร เพิ่งเข้าบ้านมาได้แค่วันเดียวก็ก้าวร้าวใส่น้องสาวสามีแล้ว แบบนี้หรือคือการทำตัวเป็นพี่สะใภ้ที่ดี? เจ้าต้องขอโทษจือเจี่ยเอ๋อร์กับเย่ว์เจี่ยเอ๋อร์เดี๋ยวนี้!”
“พวกนางแอบเข้าไปในห้องข้า ค้นข้าวของของข้า แถมยังขโมยเสื้อผ้ากับปิ่นเงินของข้าไป แบบนี้ไม่ควรเป็นพวกนางที่ต้องขอโทษข้าหรอกหรือเจ้าคะ” เถียนฮวนตอบเสียงเย็น
“ข้าเข้าไปในห้องของพวกท่านไม่ได้หรือ ห้องของกู้ฉางสุ่ยเราจะเข้าเมื่อไหร่ก็ได้ ของในห้องเขาข้ารู้หมด! ชีวิตเขาก็เพราะปู่ข
