ทั้งหมดขึ้นอยู่กับโชค และโชคก็เป็นความสามารถอย่างหนึ่งในสายงานของเราด้วย”
การแข่งขันปรมาจารย์ลัทธิเต๋าใช้ระบบคะแนน โดยระดับคะแนนที่ได้รับยึดตามระยะเวลาที่ใช้ในการแก้ไขสถานการณ์
เหล่าอาจารย์เต๋าไม่เพียงจะต้องสะสมคะแนนของทีมเท่านั้น แต่คะแนนส่วนบุคคลจะต้องกระจายอย่างเท่าเทียมด้วย ดังนั้นจะต้องคัดเลือกสมาชิกในทีมอย่างรอบคอบ วิธีที่ดีที่สุดคือการให้หนึ่งคนเป็นผู้นำและคนที่เหลือเป็นผู้ช่วย วิธีนี้จะได้ไม่เกิดความขัดแย้งเรื่องการกระจายคะแนนมากเกินไป
เฝ่ยไป๋ลู่ อวี๋ทิงหลัน และเจียงชิงต่างเข้าร่วมการแข่งขันครั้งนี้เป็นครั้งแรก
จิ่งเกาหมิงอธิบายกฎเกณฑ์ให้ทั้งสามคนฟังตามหน้าที่
“เนื่องจากนี่คือการแข่งขัน แน่นอนว่าทุกคนจะต้องเป็นคู่แข่งกัน นิกายที่มีจำนวนคนมากจะจัดคนกลุ่มหนึ่งจงใจให้เข้าไปรบกวนการแข่งขันของคนอื่น เรียกง่าย ๆ ว่า ไม้กวนอึ*[1]”
“ถ้าพวกนายเจอคนอื่นมาร้องขอความช่วยเหลือหรือผูกมิตร ต้องระวังให้มาก และเชื่อคนพวกนั้นเพียงครึ่งเดียวเท่านั้น ไม่อย่างนั้นอาจจะถูกแทงข้างหลังเอาได้” ใบหน้าของจิ่งเกาหมิงมืดมนเห็นได้ชัดว่าคิดถึงความทรงจำที่ไม่ดี
บนตัวของชายคนนั้นสะกดความเศร้าโศกและจิตสังหารเอาไว้ เฝ่ยไป๋ลู่มองเขาอย่างสงบสองสามครั้ง
“ไม้กวนอึ?” อวี๋ทิงหลันที่ยืนอยู่ด้านข้างรู้สึกไม่พอใจและตะโกนว่า “ศิษย์พี่หก ทำไมพี่ถึงพูดว่าตัวเองเป็นอึล่ะ! พี่ลดคุณค่าของตัวเองก็พอแล้ว อย่าพูดถึงพวกเรานะ…”
