คือลิขิตฟ้าและบุญญาบารมี หากเจ้ามีบุญล้นพอ มีลิขิตฟ้าลึกพอ ไม่ว่าอย่างไรก็สมหวังดั่งใจหมาย
เช่นเดียวกับผู้มีชะตาฟ้ากำหนดทั้งหลาย
เมื่อบุญญาลิขิตสูงพอ บางครั้งถึงไม่ต้องไปแสวงหา เทพฟ้าเทพพิภพก็จะรวมร่างขึ้นตรงหน้าเอง ประหนึ่งข้าวสุกยื่นเข้าปาก
นั่นจึงเป็นเหตุที่เหล่าตระกูลเซียนและสำนักเซียนทั้งหลายถือกำเนิดขึ้น
ตราบใดที่ฝึกถึงขั้นวางรากฐาน เจินเหรินแทบไม่เหลือใครเป็นผู้ฝึกอิสระ ล้วนแต่ต้องเปิดสำนักตั้งตระกูล จุดประสงค์ก็เพื่อรวบรวมลิขิตบุญญา
สำนักรุ่งเรือง ตระกูลมั่งคั่ง ย่อมมีลิขิตรวมตัว
ขอเพียงมีเคล็ดลับที่เหมาะสม ก็สามารถรวบรวมลิขิตของทั้งตระกูลหรือทั้งสำนักลงที่บุคคลผู้เดียว เพื่อเพิ่มโอกาสแสวงหาเทพฟ้าเทพพิภพ
แน่นอนว่าผู้ฝึกอิสระที่ฝึกถึงวางรากฐานก็ยังมีอยู่
คนเหล่านี้โดยมากล้วนฟ้าลิขิตอุบัติขึ้นฉับพลัน ไม่ได้สืบทอดแนวทางเต๋าอย่างครบถ้วน จึงไม่มีเคล็ดสะสมลิขิต ได้แต่เลือกพึ่งพาสำนักใหญ่
เช่นเดียวกับเจินเหรินพันหลงในอดีต ที่บัดนี้กลายเป็นอรหันต์ฝูหลงไปแล้ว
หลังส่งตัวเจินเหรินอินซานกลับไป ลวี่หยางก็พลิกตรวจสอบไพ่ตายของตนอีกครั้ง พลังเวทย์ใหญ่ในมือ ขณะนี้ยังใช้ได้ก็มีแต่แสงเพลิงกัลป์สิบสองฟ้าศักดิ์สิทธิ์เท่านั้น
วิชาเทพประจำตนได้หลอมรวมแล้ว สมบัติก็มีศาสตราวิเศษตรวจฟ้าอยู่ในมือ
นอกจากนี้ก็คือฝูงแมลงกลืนปราณที่เขาเพาะเลี้ยงมาเป็นเวลาสามสิบปี ขณะนี้มีจำนวนถึงหนึ่งพันสี่ร้อยล้านตัว ถื
